ماده ۱۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی

نکته ۱- تنها راه شکایت از قرار، «اعتراض» به آن است. اعتراض در اینجا به معنای شکایتی است که از رای، به مرجع صادرکننده آن، برای رسیدگی داده می‌شود و با واخواهی که ویژه حکم غیابی است تفاوت دارد.[۱]

نکته ۲- قرار تامین خواسته قابل تجدیدنظر و فرجام نمی‌باشد، زیرا در مواد ۳۳۲ و نیز ۳۶۷ و ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی، از قرار‌های قابل شکایت شمرده نشده است.[۱]

نکته ۳- قرار تامین خواسته قابل اعاده دادرسی نمی‌باشد زیرا برابر ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی، تنتها نسبت به احکام قطعیت یافته می‌توان اعاده دادرسی درخواست نمود.[۱]

نکته ۴- اعتراض ثالث نسبت به قرار تامین خواسته با توجه به عموم و اطلاق ماده ۴۱۸ قانون آیین دادرسی مدنی، در صورت وجود سایر شرایط، نمی‌تواند غیر قابل استماع شمرده شود، اگرچه ثالث می‌تواند پس از اجرای قرار، از مقررات مواد ۴۴ و ۱۴۶ و ۱۴۷ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶، حسب مورد نیز استفاده کند.[۱]