دسته: مجموعه قوانین تجارت

  • قانون اصلاح قانون صدور چک مصوب ۱۳۹۷/۰۸/۱۳ مجلس شورای اسلامی

    قانون اصلاح قانون صدور چک مصوب ۱۳۹۷/۰۸/۱۳

    ماده ۱

    متن زیر به عنوان یک تبصره به ماده (۱) قانون صدور چک مصوب ۱۶ /۴ /۱۳۵۵ با اصلاحات و الحاقات بعدی آن الحاق می گردد:
    تبصره – قوانین و مقررات مرتبط با چک حسب مورد، راجع به چکهایی که به شکل الکترونیکی (داده ‌پیام) صادر می شوند نیز لازم ‌الرعایه است. بانک مرکزی مکلف است ظرف مدت یک‌ سال پس از لازم ‌الاجراء شدن این قانون، اقدامات لازم در خصوص چکهای الکترونیکی (داده ‌پیام) را انجام داده و دستورالعمل ‌های لازم را صادر نماید.

    ماده ۲

    ماده (۴) قانون به شرح زیر اصلاح می گردد:
    ماده ۴

    هرگاه وجه چک به علتی از علل مندرج در ماده (۳) پرداخت نگردد، بانک مکلف است بنا بر درخواست دارنده چک فوراً غیرقابل ‌پرداخت‌ بودن آن را در سامانه یکپارچه بانک مرکزی ثبت نماید و با دریافت کد رهگیری و درج آن در گواهینامه‌ ای که مشخصات چک و هویت و نشانی کامل صادرکننده در آن ذکر شده باشد، علت یا علل عدم پرداخت را صریحاً قید و آن را امضاء و مهر و به متقاضی تسلیم نماید. به گواهینامه فاقد کد رهگیری و فاقد مهر شخص حقوقی در مراجع قضائی و ثبتی ترتیب اثر داده نمی شود.
    در برگ مزبور باید مطابقت یا عدم مطابقت امضای صادرکننده با نمونه امضای موجود در بانک (‌در حدود عرف بانکداری) از طرف بانک گواهی شود. ‌بانک مکلف است به منظور اطلاع صادرکننده چک، فوراً نسخه دوم این برگ را به آخرین نشانی صاحب حساب که در بانک موجود است، ارسال دارد. در برگ مزبور باید نام و نام خانوادگی و نشانی کامل دارنده چک نیز قید گردد.

    ماده ۳

    ماده (۵) قانون به شرح زیر اصلاح می گردد:
    ماده ۵ – در صورتی که موجودی حساب صادرکننده چک نزد بانک کمتر از مبلغ چک باشد، به تقاضای دارنده چک بانک مکلف است مبلغ موجود در حساب را به دارنده چک بپردازد و دارنده با قید مبلغ دریافت‌ شده در پشت چک، آن را به بانک تسلیم نماید. بانک مکلف است بنا به درخواست دارنده چک فوراً کسری مبلغ چک را در سامانه یکپارچه بانک مرکزی وارد نماید و با دریافت کد رهگیری و درج آن در گواهینامه ‌ای با مشخصات مذکور در ماده قبل، آن را به متقاضی تحویل دهد. به گواهینامه فاقد کد رهگیری در مراجع قضائی و ثبتی ترتیب اثر داده نمی شود.
    چک مزبور نسبت به مبلغی که پرداخت نگردیده، بی ‌محل محسوب و گواهینامه بانک در این مورد برای دارنده چک، جانشین اصل چک می شود. در مورد این ماده نیز بانک مکلف است اعلامیه مذکور در ماده قبل را برای صاحب حساب ارسال نماید.

    ماده ۴

    متن زیر به عنوان ماده (۵) مکرر به قانون الحاق می شود:
    ماده ۵ مکرر – بعد از ثبت غیرقابل پرداخت بودن یا کسری مبلغ چک در سامانه یکپارچه بانک مرکزی، این سامانه مراتب را به صورت برخط به تمام بانک ‌ها و مؤسسات اعتباری اطلاع می دهد. پس از گذشت بیست و چهار ساعت کلیه بانکها و مؤسسات اعتباری حسب مورد مکلفند تا هنگام رفع سوء اثر از چک،‌ اقدامات زیر را نسبت به صاحب حساب اعمال نمایند:
    الف – عدم افتتاح هرگونه حساب و صدور کارت بانکی جدید؛
    ب – مسدود کردن وجوه کلیه حسابها و کارتهای بانکی و هر مبلغ متعلق به صادرکننده که تحت هر عنوان نزد بانک یا مؤسسه اعتباری دارد به میزان کسری مبلغ چک به ترتیب اعلامی از سوی بانک مرکزی؛
    ج – عدم پرداخت هرگونه تسهیلات بانکی یا صدور ضمانت‌ نامه ‌های ارزی یا ریالی؛
    د – عدم گشایش اعتبار اسنادی ارزی یا ریالی.
    تبصره ۱ – چنانچه اعمال محدودیت‌ های مذکور در بندهای (الف)، (ج) و (د) در خصوص بنگاههای اقتصادی با توجه به شرایط، اوضاع و احوال اقتصادی موجب اخلال در امنیت اقتصادی استان مربوط شود، به تشخیص شورای تأمین استان موارد مذکور به مدت یک ‌سال به حالت تعلیق درمی ‌آید. آیین‌ نامه اجرائی این تبصره با در نظر گرفتن معیارهایی مانند میزان تولید و صادرات بنگاه و تعداد افراد شاغل در آن ظرف مدت سه‌ ماه از لازم ‌الاجراء شدن این قانون به پیشنهاد مشترک وزارت امور اقتصادی و دارایی و بانک مرکزی به تصویب هیأت ‌وزیران می ‌رسد.
    تبصره ۲ – در صورتی که چک به وکالت یا نمایندگی از طرف صاحب‌ حساب اعم از شخص حقیقی یا حقوقی صادر شود، اقدامات موضوع این ماده علاوه بر صاحب حساب، در مورد وکیل یا نماینده نیز اعمال می شود. مگر اینکه در مرجع قضائی صالح اثبات نماید عدم پرداخت مستند به عمل صاحب حساب یا وکیل یا نماینده بعدی او است. بانکها مکلفند به هنگام صدور گواهینامه عدم پرداخت، در صورتی که چک به نمایندگی صادر شده باشد، مشخصات نماینده را نیز در گواهینامه مذکور درج نمایند.
    تبصره ۳ – در هر یک از موارد زیر، بانک مکلف است مراتب را در سامانه یکپارچه بانک مرکزی اعلام کند تا فوراً و به ‌صورت برخط از چک رفع سوء اثر شود:
    الف – واریز کسری مبلغ چک به حساب جاری نزد بانک محالٌ‌ علیه و ارائه درخواست مسدودی که در این صورت بانک مکلف است ضمن مسدود کردن مبلغ مذکور تا زمان مراجعه دارنده چک و حداکثر به مدت یک‌ سال، ظرف مدت سه روز واریز مبلغ را به شیوه ‌ای اطمینان ‌بخش و قابل استناد به اطلاع دارنده چک برساند.
    ب – ارائه لاشه چک به بانک محال‌ ٌعلیه؛
    ج – ارائه رضایت ‌نامه رسمی (تنظیم ‌شده در دفاتر اسناد رسمی) از دارنده چک یا نامه رسمی از شخص حقوقی دولتی یا عمومی غیردولتی دارنده چک؛
    د – ارائه نامه رسمی از مرجع قضائی یا ثبتی ذی ‌صلاح مبنی بر اتمام عملیات اجرائی در خصوص چک؛
    ه‍ – ارائه حکم قضائی مبنی بر برائت ذمه صاحب حساب در خصوص چک؛
    و- سپری شدن مدت سه ‌سال از تاریخ صدور گواهینامه عدم پرداخت مشروط به عدم طرح دعوای حقوقی یا کیفری در خصوص چک توسط دارنده.
    تبصره ۴ – چنانچه صدور گواهینامه عدم پرداخت به‌ دلیل دستور عدم پرداخت طبق ماده (۱۴) این قانون و تبصره‌ های آن باشد، سوء اثر محسوب نخواهد شد.
    تبصره ۵ – بانک یا مؤسسه اعتباری حسب مورد مسؤول جبران خساراتی خواهند بود که از عدم انجام تکالیف مقرر در این ماده و تبصره ‌های آن به اشخاص ثالث وارد شده است.

    ماده ۵

    ماده (۶) قانون به ‌شرح زیر اصلاح و سه تبصره به آن الحاق می شود:
    ماده ۶- بانکها مکلفند برای ارائه دسته چک به مشتریان خود، صرفاً از طریق سامانه صدور یکپارچه الکترونیکی دسته ‌چک (صیاد) نزد بانک مرکزی اقدام نمایند. این سامانه پس از اطمینان از صحت مشخصات متقاضی با استعلام از سامانه نظام هویت‌ سنجی الکترونیکی بانکی و نبود ممنوعیت قانونی، حسب مورد نسبت به دریافت گزارش اعتباری از سامانه ملی اعتبارسنجی موضوع ماده (۵) «قانون تسهیل اعطای تسهیلات و کاهش هزینه های طرح و تسریع در اجرای طرحهای تولیدی و افزایش منابع مالی و کارایی بانکها مصوب ۵ /۴ /۱۳۸۶» یا رتبه ‌بندی اعتباری از مؤسسات موضوع بند (۲۱) ماده (۱) «قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱ /۹ /۱۳۸۴» اقدام نموده و متناسب با نتایج دریافتی، سقف اعتبار مجاز متقاضی را محاسبه و به هر برگه چک شناسه یکتا و مدت اعتبار اختصاص می دهد. حداکثر مدت اعتبار چک از زمان دریافت دسته ‌چک سه سال است و چکهایی که تاریخ مندرج در آنها پس از مدت اعتبار باشد، مشمول این قانون نمی شوند. ضوابط این ماده از جمله شرایط دریافت دسته چک، نحوه محاسبه سقف اعتبار و موارد مندرج در برگه چک مانند هویت صاحب حساب مطابق دستورالعملی است که ظرف مدت یک‌ سال پس از لازم‌ الاجراء‌ شدن این قانون توسط بانک مرکزی تهیه می شود و به تصویب شورای پول و اعتبار می ‌رسد.
    تبصره ۱ – بانکها و سایر اشخاصی که طبق قوانین یا مقررات مربوط، اطلاعات مورد نیاز اعتبار سنجی یا رتبه ‌بندی اعتباری را در اختیار مؤسسات مربوط قرار می ‌دهند، مکلف به ارائه اطلاعات صحیح و کامل می ‌باشند.
    تبصره ۲ – به منظور کاهش تقاضا برای دریافت دسته چک و رفع نیاز اشخاص به ابزار پرداخت وعده‌ دار، بانک مرکزی مکلف است ظرف مدت یک‌ سال پس از لازم ‌الاجراء‌ شدن این قانون، ضوابط و زیرساخت خدمات برداشت مستقیم را به صورت چک موردی برای اشخاصی که دسته چک ندارند، به صورت یکپارچه در نظام بانکی تدوین و راه ‌اندازی نماید تا بدون نیاز به اعتبارسنجی، رتبه ‌بندی اعتباری و استفاده از دسته چک، امکان برداشت از حساب این اشخاص برای ذی‌ نفعان معین فراهم شود. در صورت عدم موجودی کافی برای پرداخت چک موردی، صاحب حساب تا زمان پرداخت دین، مشمول موارد مندرج در بندهای (الف) تا (د) ماده (۵) مکرر این قانون و نیز محرومیت از دریافت دسته چک، صدور چک جدید و استفاده از چک موردی می باشد.
    تبصره ۳ – هر شخص که با توسل به شیوه ‌های متقلبانه مبادرت به دریافت دسته چکی غیرمتناسب با اوضاع مالی و اعتباری خود کرده باشد یا دریافت آن توسط دیگری را تسهیل نماید، به مدت سه‌ سال از دریافت دسته چک، صدور چک جدید و استفاده از چک موردی محروم و به جزای نقدی درجه پنج قانون مجازات اسلامی محکوم می شود و در صورتی که عمل ارتکابی منطبق با عنوان مجرمانه دیگری با مجازات شدیدتر باشد، مرتکب به مجازات آن جرم محکوم می شود.

    ماده ۶

    عبارت «مسؤولین شعب هر بانکی که به تکلیف فوق عمل ننمایند، حسب مورد با توجه به شرایط و امکانات و دفعات و مراتب جرم به یکی از مجازات ‌های مقرر در ماده (۹) قانون رسیدگی به تخلفات اداری توسط هیأت رسیدگی به تخلفات اداری محکوم خواهند شد» از ماده (۲۱) قانون حذف می گردد.

    ماده ۷

    تبصره (۱) ماده (۲۱) به شرح زیر اصلاح می گردد:
    تبصره ۱ – بانک مرکزی مکلف است با تجمیع اطلاعات گواهینامه‌ های عدم پرداخت و آرای قطعی محاکم درباره چک در سامانه یکپارچه خود، امکان دسترسی برخط بانکها و مؤسسات اعتباری را به سوابق صدور و پرداخت چک و همچنین امکان استعلام گواهینامه‌ های عدم پرداخت را برای مراجع قضائی و ثبتی از طریق شبکه ملی عدالت ایجاد نماید. قوه قضائیه نیز مکلف است امکان دسترسی برخط بانک مرکزی به احکام ورشکستگی، اعسار از پرداخت محکومٌ ‌به و همچنین آرای قطعی صادر شده درباره چکهای برگشتی و دعاوی مطروحه طبق ماده (۱۴) این قانون به همراه گواهینامه عدم پرداخت مربوط را از طریق سامانه سجل محکومیت ‌های مالی فراهم نماید.

    ماده ۸

    متن زیر و تبصره ‌های آن به عنوان ماده (۲۱) مکرر به قانون الحاق می شود:
    ماده ۲۱ مکرر- بانک مرکزی مکلف است ظرف مدت دو سال پس از لازم‌ الاجراء شدن این قانون در مورد اشخاص ورشکسته، معسر از پرداخت محکومٌ ‌به یا دارای چک برگشتی رفع سوء اثر نشده، از دریافت دسته چک و صدور چک جدید در سامانه صیاد و استفاده از چک موردی جلوگیری کرده و همچنین امکان استعلام آخرین وضعیت صادرکننده چک شامل سقف اعتبار مجاز، سابقه چک برگشتی در سه ‌سال أخیر و میزان تعهدات چکهای تسویه ‌نشده را صرفاً برای کسانی که قصد دریافت چک را دارند، فراهم نماید. سامانه مذکور به نحوی خواهد بود که صدور هر برگه چک مستلزم ثبت هویت دارنده، مبلغ و تاریخ مندرج در چک برای شناسه یکتای برگه چک توسط صادرکننده بوده و امکان انتقال چک به شخص دیگر توسط دارنده تا قبل از تسویه آن، با ثبت هویت شخص جدید برای همان شناسه یکتای چک امکان ‌پذیر باشد. مبلغ چک نباید از اختلاف سقف اعتبار مجاز و تعهدات چکهای تسویه ‌نشده بیشتر باشد.
    تبصره ۱ – در مورد چکهایی که پس از گذشت دو سال از لازم‌ الاجراء ‌شدن این قانون صادر می شوند، تسویه چک صرفاً در سامانه تسویه چک (چکاوک) طبق مبلغ و تاریخ مندرج در سامانه و در وجه دارنده نهائی چک بر اساس استعلام از سامانه صیاد انجام خواهد شد و در صورتی ‌که مالکیت آنها در سامانه صیاد ثبت نشده باشد، مشمول این قانون نبوده و بانکها مکلفند از پرداخت وجه آنها خودداری نمایند. در این موارد صدور و پشت‌ نویسی چک در وجه حامل ممنوع است و ثبت انتقال چک در سامانه صیاد جایگزین پشت ‌نویسی چک خواهد بود. چکهایی که تاریخ صدور آنها قبل از زمان مذکور باشد، تابع قانون زمان صدور می باشد.
    تبصره ۲ – ممنوعیت ‌های این ماده در مورد اشخاص ورشکسته، معسر از پرداخت محکومٌ ‌به یا دارای چک برگشتی رفع سوء اثر نشده که به وکالت یا نمایندگی از طرف صاحب حساب اعم از شخص حقیقی یا حقوقی اقدام می ‌کنند نیز مجری است.

    ماده ۹

    متن زیر جایگزین ماده (۲۳) قانون می گردد:
    ماده ۲۳ – دارنده چک می ‌تواند با ارائه گواهینامه عدم پرداخت، از دادگاه صالح صدور اجرائیه نسبت به کسری مبلغ چک و حق ‌الوکاله وکیل طبق تعرفه قانونی را درخواست نماید. دادگاه مکلف است در صورت وجود شرایط زیر حسب مورد علیه صاحب حساب، صادرکننده یا هر دو اجرائیه صادر نماید.
    الف – در متن چک، وصول وجه آن منوط به تحقق شرطی نشده باشد؛
    ب – در متن چک قید نشده باشد که چک بابت تضمین انجام معامله یا تعهدی است؛
    ج – گواهینامه عدم پرداخت به دلیل دستور عدم پرداخت طبق ماده (۱۴) این قانون و تبصره ‌های آن صادر نشده باشد؛
    صادرکننده مکلف است ظرف مدت ده روز از تاریخ ابلاغ اجرائیه، بدهی خود را بپردازد، یا با موافقت دارنده چک ترتیبی برای پرداخت آن بدهد یا مالی معرفی کند که اجرای حکم را میسر کند؛ در غیر این صورت حسب درخواست دارنده، اجرای احکام دادگستری، اجرائیه را طبق «قانون نحوه اجرای محکومیت‌ های مالی مصوب ۲۳ /۳ /۱۳۹۴» به مورد اجراء گذاشته و نسبت به استیفای مبالغ مذکور اقدام می ‌نماید.
    اگر صادرکننده یا قائم‌ مقام قانونی او دعاوی مانند مشروط یا بابت تضمین بودن چک یا تحصیل چک از طریق کلاهبرداری یا خیانت در امانت یا دیگر جرائم در مراجع قضائی اقامه کند، اقامه دعوی مانع از جریان عملیات اجرائی نخواهد شد؛ مگر در مواردی که مرجع قضائی ظن قوی پیدا کند یا از اجرای سند مذکور ضرر جبران ‌ناپذیر وارد شود که در این صورت با أخذ تأمین مناسب، قرار توقف‌ عملیات اجرائی صادر می ‌نماید. در صورتی که دلیل ارائه‌ شده مستند به سند رسمی باشد یا اینکه صادرکننده یا قائم مقام قانونی مدعی مفقود شدن چک بوده و مرجع قضائی دلایل ارائه ‌شده را قابل قبول بداند، توقف عملیات اجرائی بدون أخذ تأمین صادر خواهد شد. به دعاوی مذکور خارج از نوبت رسیدگی می شود.

    ماده ۱۰

    متن زیر به عنوان ماده (۲۴) به قانون الحاق می ‎شود:
    ماده ۲۴ – در صورت تخلف از هر یک از تکالیف مقرر در این قانون برای بانکها یا مؤسسات اعتباری اعم از دولتی و غیردولتی، کارمند خاطی و مسؤول شعبه مربوط حسب مورد با توجه به شرایط، امکانات، دفعات و مراتب به مجازات ‌های مقرر در ماده (۹) «قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب ۷ /۹ /۱۳۷۲» محکوم می شوند که رسیدگی به این تخلفات در صلاحیت بانک مرکزی است.

    ماده ۱۱

    مواد (۴)، (۵)، (۶) و (۲۳) «قانون صدور چک مصوب ۱۶ /۴ /۱۳۵۵» لغو می شود.

    قانون فوق مشتمل بر یازده ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ سیزدهم آبان‌ ماه یکهزار و سیصد و نود و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۲۳ /۸ /۱۳۹۷ به تأیید شورای نگهبان رسید.

    رئیس مجلس شورای اسلامی – علی لاریجانی

  • لایحه قانونی مربوط به سفته ها و بروات و چکهای متعلق به بانک ها و واخواست مربوط به آنها مصوب ۱۳۵۹

    ‌لایحه قانونی مربوط به سفته‌ها و بروات و چکهای متعلق به بانک ها و واخواست مربوط به آن ها

     

    ‌مصوب ۵۹.۳.۳ مرجع تصویب: شورای عالی انقلاب

    ‌ماده ۱

     کلیه سفته‌ها و بروات متعلق و به نفع بانکها و همچنین سفته‌ها و برواتیکه بانکها به موجب قرارداد خاص مستحق مطالبه وجه آنها‌ می‌باشند و سررسید آنها ازاول شهریور ماه ۱۳۵۷ تا تاریخ تصویب این قانون بوده و در مهلت مقرر واخواست نشده ویا واخواست شده ولی به علت‌مشکلات زمان انقلاب و بعد از آن تحصیل اصل اوراقواخواست امکان‌پذیر نیست گواهی بانک مربوطه مشروط بر این که هزینه آن به صندوقدولت‌تودیع شده یا بشود به منزله اصل واخواست تلقی و برای احراز واخواست اسنادملاک عمل بوده و در حکم ورقه اعتراض عدم تأدیه مندرج در مواد۲۴۹ و ۲۸۰ قانون تجارتمی‌باشد و دادگاه مکلف به قبول گواهی بانک خواهند بود. مهلت صدور گواهی موضوع این
    ماده تا پایان اسفند ۱۳۵۹‌می‌باشد.
    ‌ماده ۲

    بانکهای دارنده اسناد تجاری از قبیل سفته‌ها و بروات به شرح مندرج درماده ۱ که سررسید آنها از اول شهریور ماه ۱۳۵۷ تا تاریخ تصویب‌این قانون بوده اعماز این که اسناد مذکور واخواست شده یا به موجب گواهی صادره در ماده ۱ این قانونواخواست شده تلقی شود می‌توانند تا پایان‌اسفند ماه ۱۳۵۹ دعاوی خود را دردادگاه‌ها مطرح نموده و اگر قبلاً نیز در خارج از مهلت‌های مقرر قانونی طرح دعویکرده باشند مشمول حکم مفاد‌این لایحه قانونی بوده و از مهلت‌های مقرر در این قانوناستفاده خواهند کرد.
    ‌ماده ۳

     در مورد چکهایی که تاریخ صدور آنها از اول شهریور ماه ۱۳۵۷ به بعد باشدو بانک برای مطالبه وجه آن مراجعه نکرده و یا مراجعه کرده و‌گواهی عدم پرداخت نیزدریافت داشته ولی طرح دعوی حقوقی ننموده است حکم مواد ۱ و ۲ این قانون در موردصدور گواهی از طرف بانکها و‌مهلتهای مقرر لازم‌الرعایه می‌باشد.

  • لایحه قانونی ممنوعیت خروج بدهکاران بانکها مصوب ۱۳۵۹

    لایحه قانونی ممنوعیت خروج بدهکاران بانکها

    ‌لایحه قانونی ممنوعیت خروج
    بدهکاران بانکها
    ‌مصوب ۵۹.۲.۲۰ مرجع تصویب: مقررات شورای انقلاب
    ‌ماده واحده

    به بانک مرکزی ایران اجازه داده می‌شود به منظور جلوگیری از خروجاشخاصی که به بانکهای کشور بدهکار بوده و اسامی آنان از‌طرف بانکها به بانک مرکزیایران اعلام شده است و همچنین واردکنندگان و صادرکنندگان که به تعهدات خود عملننموده‌اند، از طریق دادسرای‌عمومی تهران خواستار ممنوعیت خروج آنان از کشور گردد خروج اشخاص مزبور از کشور منوط به اجازه بانک مرکزی ایران می‌باشد.

  • لایحه قانونی مربوط به سررسید سفته و برات و چک ها مصوب ۱۳۵۸

    لایحه قانونی مربوط به سر رسید سفته ها و تضمین نامه ها و بروات و چک ها

    ‌مصوب ۵۸.۱.۲۸   مرجع تصویب: مصوبات شورای انقلاب

    ‌ماده ۱

    سفته‌ها و تضمین‌نامه‌ها و برواتی که سررسید آنها از اول شهریور ماه۱۳۵۷ تا پایان اسفند ماه ۱۳۵۷ بوده و به عللی از قبیل اعتصابات‌وزارت دادگستری وادارات دولتی و بانکها و غیره دارندگان این گونه اسناد نتوانسته‌اند در موعد مقررقانونی نسبت به وصول وجه سفته یا برات اقدام‌قانونی (‌واخواست) نمایند می‌تواننددر صورتی که مطالبات خود را تاکنون وصول ننموده باشند از تاریخ تصویب این مصوبهقانونی ظرف مدت سه ماه‌نسبت به واخواست قانونی این قبیل سفته‌ها و بروات وتضمین‌نامه‌ها مطابق مقررات قانون تجارت از طریق مراجع صلاحیتدار قضایی اقدام
    نمایند.‌بدهکاران این گونه اسناد از پرداخت شش ماه بهره و خسارت تأخیر دیر کرد در طی اینمدت سه ماه معاف می‌باشند.

    ‌ماده ۲ 

    کلیه چکهای بانکی صادره که تاریخ سر رسید و پرداخت آنها از ابتدایشهریور تا پایان سال ۱۳۵۷ بوده است و به علت اعتصابات به‌بانکهای محال‌الیه جهتوصول ارائه نگردیده و یا علیه ظهرنویس در مهلت مقرر واخواست نشده است یا به مراجعجزایی شکایت نکرده باشد،‌چنانچه از تاریخ تصویب این لایحه ظرف سه ماه به بانکمربوطه ارائه و تقاضای وصول بشود، در صورت عدم امکان وصول به هر علتی و یابرگشت‌آن، دارنده چک بر طبق مقررات موضوعه حق تعقیب در مراجع جزایی علیه صادرکنندهو یا واخواست آن را علیه ظهرنویسان در مهلت مقرر قانونی‌دارد.

  • لایحه قانونی مربوط به تمدید سفته و برات شرکتهای مشمول قانون توسعه و حفاظت ایران مصوب ۱۳۵۹

    ‌لایحه قانونی مربوط به تمدید سفته و برات شرکتهای مشمول قانون

    توسعه و حفاظت صنایع ایران  مرجع تصویب : مصوبات شورای انقلاب
    ‌مصوب ۵۹.۳.۱۴
    ‌ماده واحده

     بانکها می‌توانند بدون جلب رضایت متعهدین و ظهرنویسان با تمدیدبراتها و سفته‌هایی که بابت مطالبات خود از شرکتهای مشمول‌قانون توسعه و حفاظتصنایع ایران در دست دارند و سررسید آنها از اول شهریور ماه ۱۳۵۷ به بعد می‌باشد،موافقت نمایند در این صورت بانکها حق‌دارند تا پنج سال از آخرین سررسید، بدون نیاز به واخواست این گونه مطالبات خود در مراجع قانونی طرح دعوی نمایند.

  • تصویب نامه ضوابط پذیرش سرمایه گذاری خارجی تحت پوشش قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی مصوب ۱۳۷۸

    ضوابط پذیرش سرمایه گذاری خارجی تحت پوشش قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی

    ۱۳۷۸.۰۷.۲۸ – .۴۵۲۷۱ت ۲۲۰۲۱ هـ ـ ۱۳۷۸.۰۸.۲۲ – ۱۹۸
    وزارت امور اقتصادی و دارایی بانکی و پولی ـ وزارتخانه‌ها ـ سازمانهای مستقل ـ سایر موارد ـ سرمایه گذاری ـصنایع ـ معادن ـ واردات و صادرات ‌هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۸.۷.۲۸ به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسیجمهوری اسلامی ایران، ضوابط پذیرش سرمایه گذاری‌خارجی تحت پوشش قانون جلب و حمایتسرمایه‌های خارجی ـ مصوب ۱۳۳۴ ـ را به شرح زیر تصویب نمود:

    “‌ضوابط پذیرش سرمایه گذاری خارجی تحت پوشش قانون جلب وحمایت سرمایه گذاری خارجی”

    ‌ماده ۱

    پیشنهادهای سرمایه گذاری خارجی در چارچوب ضوابط این مصوبه که از طریقسازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران به تأیید‌هیأت رسیدگی موضوعماده (۲) قانون جلب و حمایت سرمایه‌های خارجی رسیده باشد، پس از تصویب شورای عالیسرمایه گذاری موضوع ماده (۷)‌اساسنامه سازمان سرمایه گذاری، تحت پوشش قانون جلب وحمایت سرمایه‌های خارجی قرار می‌گیرد.

    ‌تبصره ـ ملاک تصویب مذکور موافقت اکثریت وزرای عضو شورا بوده و پس از تأیید رئیس
    جمهور لازم الاجرا و با رعایت ماده (۱۹) آیین نامه داخلی‌هیأت دولت ابلاغ می‌شود.

    ‌ماده ۲

    طرحهای سرمایه گذاری خارجی بایستی ضمن ایجاد فرصتهای شغلی حداقل یکیازاهداف زیر را نیز تأمین کنند:
    1ـ افزایش صادرات غیر نفتی جمهوری اسلامی ایران ؛
    2ـ تکمیل حلقه‌های زنجیره تولید کشور
    3ـ اکتشاف، بهره برداری از منابع زیر زمینی و فرآوری (‌مجتمع مدنی ـ صنعتی)
    4ـ رونق بخشیدن به بازار رقابت و افزایش کیفیت کالا و خدمات و کاهش قیمتها در سرزمین جمهوری اسلامی ایران ؛

    ‌ماده ۳

    انتقال سود و سایر انتقالات ارزی سرمایه گذاری خارجی که به تأیید هیأترسیدگی می‌رسد، صرفاً از محل عواید ارزی یا ابطال تعهدات ارزی‌مربوط به صادرات کالاو خدمات واحدی که سرمایه گذاری خارجی در آن صورت پذیرفته، امکان‌پذیر است .چنانچه صادرات کالا و خدمات واحد سرمایه‌پذیر از سوی دولت ممنوع شده یا بشود، ارز لازم برای انتقالات سرمایه گذاری خارجی از محل اعتبار‌ارزی خاصی که به همین منظوردر اختیار سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران قرار می‌گیرد، تأمین خواهد شد.

    ‌ماده ۴

    واگذاری نسبتهای مختلف سهام به سرمایه گذاران خارجی درشرکتهایی که دراجرای طرح سرمایه گذاری خارجی در ایران به ثبت می‌رسند با‌شرکتهای ثبت شده موجودکه در جهت ارتقای تولیدو ظرفیت سرمایه گذاری خارجی در آنها صورت می‌گیرد، به شرحزیر مجاز است و درصد مشخص‌سهام سرمایه گذار خارجی در هر یک از شقوق زیر براساستوافق طرفین مشارکت تعیین خواهد شد.
    ‌الف ـ در طرحهای باهدف افزایش صادرات غیر نفتی، تکمیل حلقه‌های زنجیره تولید کشورو مجتمعهای صنعتی و معدنی، رونق بخشیدن به بازار‌رقابت، افزایش کیفیت کالا و خدماتو کاهش قیمتها تا هشتاد درصد (۸۰%) سهام شرکتهای مشترک، قابل واگذاری به سرمایهگذاران خارجی است .
    ب ـ در طرحهای با هدف اکتشاف و بهره برداری از منابع زیر زمینی و معادن، حداکثرتاچهل و نه درصد (۴۹%) سهام شرکتهای مشترک، قابل واگذاری‌به سرمایه گذاران خارجی است .

    ‌تبصره ۱ـ افزایش سقف مشارکت سرمایه گذاران خارجی در طرحهای خاص به پیشنهاد هیأترسیدگی به جلب سرمایه‌های خارجی و تصویب هیأت‌دولت انجام می‌شود.

    تبصره ۲ـ طرحهایی که از طریق روشهای: (‌بیع متقابل)، (‌ساخت ـ بهره برداری ـواگذاری (B.O.T)، (‌ساخت ـ مالکیت ـ بهره برداری ـ واگذاری(B.O.O.T) وسایر روشهایتأمین مالی طرح (Financing Project) توسط سرمایه گذاران خارجی تأمین مالی و تحتپوشش قانون جلب‌و حمایت سرمایه‌های خارجی اجرا می‌شوند، مشمول محدودیتهای واگذاری
    نسبتهای مختلف سهام به سرمایه گذاران خارجی نمی‌باشند.

    ‌ماده ۵

    سرمایه گذاری خارجی می‌توانند بخشی از آورده خود را تحت عنوان تسهیلاتمالی سهامداران خارجی تحت پوشش قانون جلب و حمایت‌سرمایه‌های خارجی قرار دهند.اقساط اصل و سود تسهیلات مالی مزبور در چارچوب ماده (۳) این تصویب نامه قابل انتقال خواهد بود.
    ‌حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور

  • آیین نامه مربوط به نوع دفاتر، اسناد و مدارک و روش های نگهداری و نمونه اظهارنامه مالیاتی و نحوه ارائه برای رسیدگی و تشخیص درآمد مالیاتی مشمول مالیات موضوع ماده ۹۵ اصلاحی قانون مالیات های مستقیم مصوب ۱۳۹۴

    شماره: ۲۳۰۷۶۱

    تاریخ:۰۴/۱۲/۱۳۹۴

    وزارت امور اقتصادی و دارایی

    وزیر امور اقتصادی و ارایی به پیشنهاد شماره ۲۳۰۱۳ مورخ ۲۸/۱۱/۱۳۹۴ سازمان امور مالیاتی کشور و به استناد ماده ۹۵ اصلاحیه قانون مالیات­های مستقیم مصوب ۳۱/۰۴/۱۳۹۴ آیین­نامه اجرایی این ماده را به شرح زیر تصویب نمود:

    “آیین نامه مربوط به نوع دفاتر، اسناد و مدارک و روشهای نگهداری و نمونه اظهارنامه مالیاتی و نحوه ارائه برای رسیدگی و تشخیص درآمد مشمول مالیات موضوع ماده ۹۵ اصلاحی قانون مالیات های مستقیم “

    فصل اول- تعاریف

    ماده ۱

    در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح ذیل، به کار می روند:

    سازمان: سازمان امور مالیاتی کشور.

    قانون: قانون مالیات­های مستقیم مصوب سال ۱۳۶۶ و اصلاحیه­ های بعدی آن.

    دفتر روزنامه: دفتر روزنامه دفتری است که کلیه معاملات و رویدادهای مالی و محاسباتی با رعایت اصول و ضوابط مربوط به تنظیم دفاتر تجاری مربوط به تنظیم دفاتر تجاری موضوع قانون تجارت، اصول و ضوابط و استاندارددهای حسابداری، در آن ثبت می­گردد. دفتر مذکور می­تواند بصورت دستی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) باشد.

    دفتر کل: دفتری است که عملیات ثبت شده در دفتر یا دفاتر روزنامه برحسب سرفصل یا کدگذاری حسابها در صفحات مخصوص آن ثبت می­شود به ترتیبی که تنظیم صورت­های مالی لازم از آن امکان پذیر باشد. دفتر مذکور می تواند بصورت دستی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) باشد.

    دفتر روزنامه و کل مشترک: دفتری است که دارای ستون­هائی برای سرفصل حساب­های متفاوت باشد، به طوری که اشخاص حقوقی و حقیقی با ثبت و نگهداری دفتر مذکور بر طبق اصول و ضوابط و استانداردهای حسابداری بتوانند نتایج عملیات خود را از آن استخراج و صورت­های مالی لازم تهیه نمایند.

    دفتر معین: دفتری است دستی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) که برای تفکیک و مجزا ساختن هریک از حساب­های دفتر کل برحسب مقتضیات و شرایط حساب ممکن است نگهداری شود. کارتهای حساب در حکم دفاتر معین است.

    سایر دفاتر: دفاتری که به استناد مقررات قانونی مربوط از جمله قانون محاسبات عمومی و قانون شهرداری­ها به عنوان دفاتر مورد استفاده قرار می­گیرند.

    اظهارنامه مالیاتی:اظهارنامه مالیاتی فرمی است به منظور اظهار درآمدها، هزینه­ها، دارایی­ها، بدهی­ها، سرمایه، معافیت­ها، درآمد مشمول مالیات، مالیات، بخشودگی مالیاتی و همچنین اطلاعات هویتی و مکانی حسب مورد که برای صاحبان مشاغل و اشخاص حقوقی موضوع قانون مالیات­های مستقیم، بر حسب نوع و حجم فعالیت اشخاص مذکور مطابق نمونه­هایی که توسط سازمان، تهیه و اعلام می­شود.

    سند حسابداری: فرمی است کاغذی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) که یک یا چند رویداد مالی و محاسباتی طبق اصول و ضوابط حسابداری در آن ثبت و حاوی تجزیه حساب­ها و توضیحات مربوط، متکی به مدارک بوده و با تأیید اشخاص مجاز، قابل ثبت در دفاتر می­باشد.

    مدارک حساب: عبارت از مستنداتی است دستی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) که بیانگر وقوع یک یا چند فعالیت یا رویداد مالی یا محاسباتی بوده و اسناد حسابداری یا دفاتر بر مبنای آنها تنظیم و تحریر می­گردد.

    صورتحساب فروش کالا یا ارائه خدمات: فرمی است که در موارد فروش کالا یا ارائه خدمات بصورت دستی یا شماره سریال چاپی و یا ماشینی با شماره سریال ماشینی و یا توسط سامانه صندوق فروش (صندوق ماشینی (مکانیزه) فروش) صادر می گردد.

    سامانه صندوق فروش (صندوق ماشینی (مکانیزه) فروش): پایانه­ای است شامل سخت افزار و نرم افزار با امکان اتصال به سامانه سازمان، که قابلیت لازم از قبیل، ثبت خرید و فروش کالا و خدمات و هزینه­ها را حسب نوع و اندازه فعالیت واحد کسب و کار دارد.

    مصرف کننده نهایی: شخص حقیقی است که کالا و خدمات را متناسب با نیاز خود برای مصارف شخصی خریداری کند و از آن برای عرضه کالاها و خدمات به دیگران استفاده ننماید.

    ” سامانه ثبت برخط معاملات: سامانه ای است که فروشنده از طریق ورود به آن اقدام به صدور صورتحساب الکترونیکی نموده و خریدار با ورود به سامانه مزبور در صورت تأیید آن(صورتحساب مربوطه)، صورتحساب، نهایی شده و برای آن کد رهگیری صادر می گردد.[۱]

    فصل دوم- گروه بندی مودیان صاحبان مشاغل

    ماده ۲

    صاحبان مشاغل براساس شاخص­ها و معیارهایی از قبیل نوع و یا حجم فعالیت به شرح ذیل گروه بندی می شوند:

    ۱- گروه اول

    ۲- گروه دوم

    ۳- گروه سوم

    الف- حجم فعالیت:

    شرح گروه
    مجموع مبلغ فروش کالا و خدمات سال قبل یا ده برابر درآمد مشمول مالیات قطعی شده (قبل از کسر معافیت) طبق آخرین برگ مالیات قطعی (مجموع اصلی و متمم) عملکرد سال ۱۳۹۱ و به بعد که تا تاریخ پایان دی ماه سال قبل از شرون سال مالیاتی ابلاغ شده باشد، هر کدام بیشتر از مبلغ سی میلیارد و بیشتر باشد. اول
    مجموع مبلغ فروش کالا و خدمات سال قبل یا ده برابر درآمد مشمول مالیات قطعی شده (قبل از کسر معافیت) طبق آخرین برگ مالیات قطعی (مجموع اصلی و متمم) عملکرد سال ۱۳۹۱ و به بعد که تا تاریخ پایان دی ماه سال قبل از شرون سال مالیاتی ابلاغ شده باشد. هر کدام بیشتر از مبلغ ده میلیارد و تا سی میلیارد ریال باشد. دوم
    مودیانی که در گروه های اول و دوم قرار نمی­گیرند، جز گروه سوم محسوب می شوند. سوم

    تبصره ۱- در مواردی که صرفا ارائه خدمات باشد، ۵۰% مبالغ تعیین شده ملاک عمل می­باشد.

    تبصره ۲- در مشارکت مدنی جمع مبلغ فروش کالا و خدمات و یا درآمد مشمول مالیات قطعی شده کلیه شرکاء ملاک عمل می­باشد.

    تبصره ۳- مجموع مبلغ فروش کالا و خدمات سال قبل بر اساس فعالیت مودی در سال قبل می­باشد.

    ب- نوع فعالیت:

    اشخاص ذیل فارغ از حجم فعالیت موضوع بند الف فوق از لحاظ انجام تکالیف موضوع این آیین نامه جزء مودیان گروه اول محسوب می شوند.

    ۱- دارندگان کارت بازرگانی (واردکنندگان و صادرکنندگان);

    ۲- صاحبان کارخانه­ها و واحدهای تولیدی و بهره برداران معادن دارای جواز تأسیس و پروانه بهره برداری از وزارتخانه ذی ربط;

    ۳- صاحبان هتل­های سه ستاره و بالاتر;

    ۴- صاحبان بیمارستان ها، زایشگاه­ها، کلینیک های تخصصی;

    ۵- صاحبان مشاغل صرافی;

    ۶- فروشگاه­های زنجیره ای دارای مربوط فعالیت از وزارتخانه ذی ربط;

    تبصره ۱- مودیان مالیاتی که در هر گروه قرار می­گیرند تا سه سال بعد، از نظر انجام تکالیف قانونی در طبقات پایین تر قرار نخواهند گرفت.

    تبصره ۲- در دو سال اول شروع فعالیت صاحبان مشاغل به استثناء مودیانی که بر اساس نوع فعالیت در گروه اول قرار می گیرند، انتخاب گروه و انجام تکالیف قانونی مربوط به انتخاب مودی خواهد بود.

    تبصره ۳- صاحبان مشاغلی که در گروه­های دوم یا سو قرار می­گیرند، می­توانند در هر سال مالیاتی نسبت به انجام تکالیف گروه بالاتر اقدام نمایند. در این صورت مکلف به رعایت مقررات مربوط خواهند بود.

    فصل سوم- اظهارنامه مالیاتی و نحوه ارائه آن

    ماده ۳

    فرم اظهارنامه­های مالیاتی برای صاحبان مشاغل موضوع این آیین­نامه برای هریک از گروه­های اول، دوم و سوم باید حداقل شامل موارد زیر باشد:

    گروه اول:

    ۱- اطلاعات هویتی:

    ۱-۱- اطلاعات هویتی و مکانی.

    ۲-۱-مجوزهای فعالیت اقتصادی.

    ۲- درآمد مشمول مالیات، بخشودگی های مالیاتی، معافیت های قانونی و مالیات متعلق.

    ۳- موجودی مواد و کالا در اول و پایان دوره.

    ۴- واردات و صادرات کالاها و خدمات.

    ۵- صورت حساب سود و زیان.

    ۶- ترازنامه.

    ۷- اطلاعات شرکاء.

    ۸- اطلاعات حساب­های بانکی مربوط به فعالیت شغلی.

    گروه دوم:

    ۱- اطلاعات هویتی:

    ۱-۱- اطلاعات هویتی و مکانی.

    ۲-۱- مجوزهای فعالیت اقتصادی.

    ۲- درآمد مشمول مالیات، بخشودگی­های مالیاتی، معافیت­های قانونی و مالیات متعلق.

    ۳- موجودی مواد و کالا در اول و پایان دوره.

    ۴- صورت درآمد و هزینه (اطلاعات خرید و فروش کالا و خدمات و هزینه­های مربوط).

    ۵- اطلاعات اموال و دارایی­ها مربوط به فعالیت شغلی.

    ۶- اطلاعات شرکاء.

    ۷- اطلاعات حساب­های بانکی مربوط به فعالیت شغلی.

    گروه سوم:

    ۱- اطلاعات هویتی:

    ۱-۱-اطلاعات هویتی و مکانی.

    ۲-۱- مجوزهای فعالیت اقتصادی.

    ۲- درآمد مشمول مالیات ،بخشودگی­های مالیاتی ،معافیت­های قانونی و مالیات متعلق.

    ۲-۱- خلاصه درآمد و هزینه (اطلاعات خرید و فروش کالا و خدمات و هزینه های مربوط).

    ۲-۲- اطلاعات شرکاء.

    ۳-۲- اطلاعات حساب­های بانکی مربوط به فعالیت شغلی.

    تبصره- در مواردی که هریک از اقلام اطلاعاتی فرم اظهارنامه مالیاتی صاحبان مشاغل برای هریک از مودیان فاقد موضوعیت باشد، عدم تکمیل آن خللی به اعتبار اظهارنامه وارد نخواهد کرد.

    ماده ۴

    مودیان موضوع این آیین­نامه مکلفند اظهارنامه مالیاتی خود را برای هر سال مالیاتی (بصورت انفرادی یا مشارکت) در موعد مقرر قانونی بصورت الکترونیکی از طریق درگاه­های الکترونیکی سازمان تسلیم نمایند. سازمان می­تواند در مواردی که مقتضی بداند تسلیم اظهارنامه غیر الکترونیکی را بپذیرد.

    تبصره- تسلیم اظهارنامه در اجرای ماده ۱۷۸ قانون مورد پذیرش می­باشد.

    فصل چهارم- مشخصات دفاتر:

    ماده ۵

    انواع دفاتر موضوع این آیین­نامه عبارتند از:

    ۱- دفتر روزنامه.

    ۲- دفترکل.

    ۳- دفتر روزنامه و کل مشترک.

    ۴- دفتر معین.

    ۵- سایر دفاتر.

    فصل پنجم- تکالیف مودیان درخصوص نگهداری دفاتر و یا اسناد و مدارک

    ماده ۶

    مقررات مربوط به روش های نگهداری دفاتر و اسناد و مدارک:

    الف- صاحبان مشاغلی که در گروه اول قرار می­گیرند و کلیه اشخاص حقوقی مکلف به نگهداری دفاتر روزنامه و کل یا سایر دفاتر حسب مورد دستی یا ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) متکی به اسناد و مدارک با رعایت موارد زیر می­باشند:

    ۱- رویدادهای مالی باید براساس استانداردهای حسابداری و روزانه به ترتیب تاریخ وقوع در دفتر روزنامه ثبت و حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به دفتر کل منتقل گردد.

    ۲- مودیانی که دفاتر دستی نگهداری می­نمایند، مکلفند برای هر سال مالیاتی فقط از دفاتری که طی سال مالیاتی قبل نزد مراجع قانونی ذی ربط ثبت شده استفاده نمایند. در مواردی که دفاتر ثبت شده مذکور در هر سال برای ثبت عملیات مالی مودیان تا پایان سال مالیاتی کفایت ننماید، مجاز به استفاده از دفاتر ثبت شده طی همان سال می­باشند.

    ۳- مودیان برای استفاده از سیستم الکترونیکی (نرم افزار) جهت ثبت رویدادهای مالی خود، مکلفند از نر افزارهای مورد قبول که دارای ویژگی­ها، معیارها و ضوابط اعلامی سازمان باشد استفاده نمایند. سازمان موظف است ویژگی­ها، معیارها و ظوابطی که نرم افزار باید دارا باشد را اعلان عمومی کند.

    ۱-۳- استفاده از نرم­افزارهای قبلی تا مدت سه سال از لازم الاجرا شدن اصلاحیه قانون (۱/۱/۱۳۹۵) مجاز خواهد بود. استفاده از نرم افزارهای مذکور بعد از مهلت فوق الذکر منوط به مطابقت آن با ویژگی­ها، معیارها و ضوابط اعلامی از سوی سازمان است.

    مودیان مکلفند تا قبل از مطابقت نرم­افزار مورد استفاده با ویژگی­ها، معیارها و ضوابط اعلامی از سوی سازمان، حداقل ماهی یکبار خلاصه عملیات داده شده به ماشین­های الکترونیکی را در دفتر روزنامه ثبت و حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به دفتر کل منتقل کنند.

    در اجرای این بند، سازمان می­تواند به منظور بررسی انجام وظایف محوله از ظرفیت علمی و تخصصی اشخاص حقوقی دولتی و غیردولتی استفاده نماید.

    ۴- نگهداری دفتر روزنامه واحد برای ثبت کلیه عملیات و یا دفاتر روزنامه متعدد برای هر بخش از عملیات مجاز است.

    ۵- اشتباه در شماره گذاری صفحات و همچنین اشتباهات ناشی از ثبت دفاتر در مراجع قانونی ذی ربط در صورت احراز، خللی به اعتبار دفاتر وارد نخواهد کرد.

    ۶- نوشتن دفاتر با وسایلی که به سهولت قابل محو است (مانند مواد گرافیت) در دفاتر دستی ممنوع است.

    ۷- دفاتر و اسناد حسابداری می­بایست بر اساس واحد پول رایج کشور و همچنین به زبان فارسی تحریر گردد.

    ۸- در مواردی که دفاتر موضوع این آئین­نامه توسط مقامات قضائی یا سایر مراجع قانونی و یا به عللی خارج از اختیار مودی از دسترس مودی خارج شود و صاحب دفاتر از تاریخ وقوع این امر حداکثر ظرف دو ماه دفاتر جدید ثبت و عملیات آن مدت را در دفاتر جدید تحریر کند و تأخیر تحریر عملیات در این مدت به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.

    ۹- تأخیر تحریر دفاتر در مورد اشخاص حقوقی جدیدالتاسیس از تاریخ ثبت شخص حقوقی و در مورد سایر اشخاص از تاریخ شروع فعالیت تا دو ماه مجاز خواهد بود.

    ۱۰- اشخاصی که دارای شعبه هستند مکلفند با توجه به روش­های حسابداری مورد عمل ،خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را در صورتی که دارای دفاتر ثبت شده باشند، لااقل سالی یکبار (تا قبل از بستن حساب­ها) ودر غیر این صورت عملیات هر ماه را تا پایان ماه بعد در دفاتر مرکز ثبت کنند.

    ۱۱- ثبت دفاتر ضمن سال مالی مشروط بر اینکه تا تاریخ ثبت هیچگونه فعالیت مالی و پولی صورت نگرفته باشد، مجاز است.

    ۱۲- ارائه دفاتر سفید و نانوی در حکم عدم ارائه دفاتر محسوب می­شود.

    ۱۳- مودیان مکلف به نگهداری دفاتر، باید نسبت به نگهداری دفاتر و اسناد و مدارک اقدام و در صورت درخواست اداره امور مالیاتی ارائه نمایند. در مورد نگهداری دفاتر و اسناد و مدارب بصورت ماشینی، اطلاعات باید به همان قالبی (فرمتی) که تولید، ارسال یا دریافت­شده، نگهداری شود.

    ب- صاحبان مشاغلی که در گروه دوم قرار می­گیرند، مکلفند برای هر سال مالیاتی اسناد و مدارک مربوط به معاملات خود از قبیل اسناد درآمدی فروش کالا یا ارائه خدمات و سایر درآمدها و اسناد خرید کالا، خدمات و دارایی و سایر اسناد هزینه­های انجام شده را به تفکیک و به ترتیب تاریخ وقوع هر یک از رویدادهای مالی نگهداری و صورت درآمد و هزینه خود را ماهانه به شرح فرم پیوست (۱) بر اساس آن تنظیم نمایند.

    پ– صاحبان مشاغلی که در گروه سوم قرار می­گیرند مکلفند برای هر سال مالیاتی اسناد و مدارک مربوط به معاملات خود از قبیل اسناد درآمدی فروش کالا یا ارائه خدمات و سایر درآمدها و اسناد خرید کالا و خدمات و سایر اسناد هزینه های انجام شده را نگهداری و خلاصه درآمد و هزینه سازنه خود را به شرح فرم پیوست (۲) بر اساس آن تنظیم نمایند.

    ت‌- مودیانی که رویدادهای مالی خود را به صورت ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) ثبت و نگهداری می­نمایند (به استثنای مودیان گروه اول)، نیازی به ارائه دفاتر به صورت دستی ندارند. نگهداری اسناد و مدارک حساب به صورت ماشینی یا دستی الزامی است.

    فصل ششم- تکالیف صاحبان مشاغلی که از سامانه صندوق فروش (صندوق ماشینی) مکانیزه (فروش) استفاده می نمایند

    ماده ۷

    صاحبان مشاغلی که نسبت به نصب و استفاده از سامانه صندوف فروش (صندوق ماشینی (مکانیزه) فروش) اقدام می­نمایند در صورت رعایت آیین­نامه اجرایی موضوع تبصره ۲ ماده ۱۶۹ قانون در نگهداری و ارائه اطلاعات مربوط، تکلیفی برای نگهداری دفاتر موضوع این آیین نامه نخواهند داشت. اشخاص حقوقی مشمول حکم این ماده نمی­باشند.

    فصل هفتم- صورتحساب فروش و نحوه صدور و ارائه آن

    ماده ۸

    مودیان موضوع این آیین­نامه باید در موارد فروش کالا و یا ارائه خدمات صورتحساب نوع اول یا نوع دوم حسب مورد بشرح زیر صادر و نگهداری نمایند:

    ۱- صورتحساب نوع اول باید دارای شماره سریال چاپی یا ماشینی حسب مورد، تاریخ و حداقل در برگیرنده اطلاعات هویتی شامل نام، نام خانوادگی یا نام شخص حقوقی، شماره اقتصادی، نشانی کامل و کدپستی فروشنده و خریدار و مشخصات کالا یا خدمات ارائه شده، مقدار و مبلغ آن باشد.

    تبصره: در صورت فروش به مصرف کننده نهایی درج مشخصات خریدار از نظر این آیین نامه الزامی نمی باشد.

    ۲- صورتحساب نوع دوم که صرفا در موارد استفاده از سامانه صندوف فروش (صندوق ماشینی (مکانیزه) فروش) صادره می­شود باید دارای شماره سریال ماشینی، تاریخ و حداقل دربرگیرنده اطلاعات هویتی شامل نام، نام خانوادگی یا نام شخص حقوقی، شماره اقتصادی، نشانی کامل و کدپستی فروشنده و مشخصات کالا یا خدمات ارائه شده، مقدار و مبلغ آن باشد.

    در مورد بندهای ۱ و ۲ فوق تا زمانی که شماره اقتصادی صادر نشده است درج شماره یا شناسه ملی در صورتحساب الزامی است. “درج شناسه کالا در صورتحساب معاملات الزامی می­باشد.”[۲]

    بند ۳- صورتحساب نوع سوم (صورتحساب الکترونیکی)که دارای شماره سریال ماشینی، تاریخ و حداقل دربرگیرنده اطلاعات هویتی شامل نام، نام خانوادگی یا نام شخص حقوقی، شماره اقتصادی، نشانی کامل و کد پستی فروشنده و خریدار و مشخصات کالا یا خدمات ارائه شده، مقدار و مبلغ بوده و از طریق سامانه ثبت برخط معاملات صادر و دارای کد رهگیری سازمان امور مالیاتی کشور می باشد.”[۳]

    ” تبصره ۱: سازمان می تواند تمام یا برخی از مودیان موضوع این آیین نامه را طبق اعلام کتبی به مودی ذی ربط حد اکثر تا شش ماه پس از پایان هر سال مالیاتی جهت اجرا از ابتدای سال مالی بعد به صدور صورتحساب نوع سوم از ابتدای سال مالیاتی بعد مکلف نماید.” [۴]

    تبصره ۲-در صورتی که صاحبان مشاغل گروه سوم این آیین­نامه، مشمول اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده نباشند، برای معاملات خود تا سقف ۵% حد نصاب معاملات کوچک موضوع تبصره ۳ قانون برگزاری مناقصات، الزامی به صدور صورت­حساب نخواهند داشت.

    مفاد این حکم درموارد درخواست صدور صورتحساب از سوی خریدار جاری نمی­باشد، رعایت ساختار صورت­حساب موضوع این ماده برای اینگونه صورت­حساب­ها الزامی نمی­باشد.

    این تبصره از ابتدای سال ۱۳۹۵ قابل اجراء خواهدبود.”[۵]

    فصل هشتم- سایر مقررات

    ماده ۹

    تغییر روش نگهداری دفاتر، اسناد حسابداری از ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) به دستی و بالعکس طی سال مالیاتی یا دوره مالی حسب مورد مجاز نخواهد بود.

    ماده ۱۰

    هریک از دفاتر مزبور می­تواند به صورت ماشینی (مکانیزه الکترونیکی) و دستی نگهداری شود و مودیانی که از هریک از روش­های فوق استفاده می­نمایند مکلف به رعایت الزامات مربوط طبق این آیین­نامه در هریک از روش­های مذکور حسب مورد می­باشند.

    ماده ۱۱

    سازمان می­تواند تمام یا برخی از مودیان موضوع این آیین­نامه را طبق اعلام کتبی به مودی ذیربط حداکثر تا شش ماه پس از پایان هر سال مالیاتی جهت اجرا از ابتدای سال مالی بعد به نگهداری دفاتر و اسناد حسابداری به صورت ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) مکلف نماید.

    ماده ۱۲

    اشخاصی که دفاتر واسناد حسابداری خود را به صورت ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) نگهداری می­نمایند مکلفند حسب درخواست کتبی مأموران مالیاتی ذیربط، هنگا رسیدگی ضمن ارائه دستورالعمل نحوه کار با نرم افزار مالی و حسابداری مربوط، رمز دسترسی لازم به اطلاعات نرم افزار را ارائه نمایند، در غیر اینصورت در حکم عدم تسلیم دفاتر خواهد بود.

    ماده ۱۳

    مودیانی که از دفاتر و اسناد حسابداری ماشینی (مکانیزه-الکترونیکی) استفاده می­نمایند مکلفند حسب درخواست کتبی ماموران مالیاتی ذیربط، اطلاعات مورد نیاز برای رسیدگی را در لوح فشرده، به ماموران یادشده ارائه نمایند.

    ماده ۱۴

    مودیانی که از دفاتر و اسناد حسابداری دستی استفاده می­نمایند مکلفند حسب درخواست کتبی ماموران مالیاتی ذیربط دفاتر و اسناد و مدارک را برای رسیدگی به ماموران مالیاتی یادشده ارائه نمایند.

    فصل نهم- نحوه ارائه دفاتر و اسناد و مدارک

    ماده ۱۵

    دفاتر، صورت درآمد و هزینه ماهانه، خلاصه درآمد و هزینه سالانه و اسناد و مدارک حسب مورد با درخواست کتبی اداره امور مالیاتی و یا گروه رسیدگی در روز و محل تعیین شده در برگ درخواست ارائه دفاتر و یا اسناد و مدارک (محل اقامتگاه قانونی مودی و یا محلی که قبلا بصورت مکتوب به اداره امور مالیاتی اعلام شده است و یا محل اداره امور مالیاتی حسب مورد با توجه به نوع حسابرسی مالیاتی) تحویل و توسط اداره امور مالیاتی صورت مجلس می­گردد.

    فصل دهم- موارد رد دفاتر

    ماده ۱۶

    تخلف از تکالیف مقرر در این آئین­نامه در موارد زیر موجب رد دفاتر می­باشد:

    ۱- در صورتی که دفاتر ارائه شده نزد مراجع ذیربط به ثبت نرسیده باشد یا فاقد یک یا چند برگ باشد.

    ۲- عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی در دفاتر به شرط احراز.

    ۳- تأخیر تحریر دفاتر روزنامه بیش از ۱۵ روز و تأخیر تحریر دفتر کل زاید بر حد مجاز مندرج در این آئین­نامه.

    ۴-عدم ثبت عملیات شعبه یا شعب در دفاتر مرکز طبق مقررات این آئین­نامه.

    ۵-در مواردی که دفاتر مزبور به ادعای مودی از دسترس وی خارج شده باشد و غیر اختیاری بودن موضوع مورد تأیید بالاترین مسئول اداره امور مالیاتی ذیربط قرار نگیرد.

    ۶- عدم تطبیق مندرجات دفاتر قانونی بااطلاعات موجود در سیستم­های ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) و یا سامانه ثبت برخط معاملات در مورد اشخاصی که از سیستم­های مذکور استفاده و یا مکلف به استفاده از سامانه یادشده می­باشند.”[۶]

    ۷-جای سفید گذاشتن بیش از حد معمول در دفتر روزنامه.

    ۸-عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر ثبت شده اعم از تحریر شده و نانویس.

    ۹-تغییر نرم افزار حسابداری مورد استفاده در طی سال مالیاتی بدون اطلاع قبلی اداره امور مالیاتی ذی ربط.

    ۱۰-تغییر روش نگهداری دفاتر، اسناد حسابداری از ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی) به دستی و بالعکس طی سال مالیاتی یا دوره مالی.

    ۱۱- تحریر دفاتر به غیر از پول رایج کشور و زبان فارسی.

    ۱۲-حذف برخی از عملیات در دفاتر الکترونیکی.

    تبصره- در مورد بند ۸ این ماده چنانچه سفید ماندن برای ثبت تراز افتتاحی باشد موجب رد دفاتر نخواهد بود و همچنین سفید ماندن ذیل صفحات دفتر در آخر هرروز یا هرهفته یا هرماه به شرطی که اسناد دارای شماره ردیف بوده و قسمت سفید مانده با خط بسته شود، به اعتبار دفتر خللی وارد نمی آورد.

    ماده ۱۷

    هیات سه نفری حسابرسان موضوع بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیات­های مستقیم (اصلاحیه مورخ ۲۷/۱۱/۱۳۸۰)، در صورتی که با توجه به دلایل توجیهی مودی و نحوه تحریر دفاتر و رعایت استانداردهای حسابداری و درجه اهمیت ایرادات مطروحه از سوی اداره امور مالیاتی و رعایت واقعیت امر، احراز نمایند که ایرادات مزبور به اعتبار دفاتر خللی وارد نمی نماید، مکلف است نظر خود را مبنی بر قبولی دفاتر و اسناد و مدارک اعلام نمایند.

    تبصره- در اجرای مقررات تبصره ماده ۳۷ قانون، مفاد این فصل به مدت سه سال (عملکرد سال ۱۳۹۵ لغایت ۱۳۹۷) و صرفا در ادارات امور مالیاتی که طرح جامع مالیاتی به صورت کامل اجرا نشده است، جاری می باشد.

    این آئین­نامه در اجرای ماده ۹۵ قانون مالیات­های مستقیم مصوب ۳۱/۴/۱۳۹۴ به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور در ده فصل و ۱۷ ماده و ۱۰ تبصره به تصویب و مقررات آن از ۱/۱/۱۳۹۵ لازم الاجرا بوده و نسبت به اشخاص حقوقی که سال مالی آنها با سال شمسی منطبق نباشد، در مورد سال مالی که از ۱/۱/۱۳۹۵ به بعد آغاز می­گردد جاری بوده و نسبت به سال مالی قبل از آن مفاد آئین نامه قبلی مجری می باشد.

    علی طیب­ نیا

    وزیر امور اقتصادی و دارایی

    1. به موجب بخشنامه ۴۱/۹۶/۲۰۰ مورخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۶، آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ اصلاح گردیده و  طبق بند ۱ بخشنامه مذکور در قسمت تعاریف ماده ۱ آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ ،سامانه ثبت بر خط معاملات به شرح فوق تعریف شده است
    2. به موجب بخشنامه ۴۱/۹۶/۲۰۰ مورخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۶، آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ اصلاح گردیده و طبق بند ۲ بخشنامه مذکور در قسمت اخیر ماده ۸ آیین نامه مذکور عبارت”درج شناسه کالا در صورتحساب معاملات الزامی می­باشد.” اضافه گردید
    3. به موجب بخشنامه ۴۱/۹۶/۲۰۰ مورخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۶، آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ اصلاح گردیده و طبق بند ۳       بخشنامه مذکور، در ماده ۸ آیین نامه اجرایی مذکور،صورتحساب نوع سوم اضافه و یک بند بعنوان بند ۳ به این ماده الحاق گردید
    4. .به موجب بخشنامه ۴۱/۹۶/۲۰۰ مورخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۶، آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ اصلاح گردیده و طبق بند ۴        بخشنامه مذکور، تبصره فوق به  ماده ۸ آیین نامه اجرایی مذکور، اضافه گردید
    5. به موجب بخشنامه ۷۲/۹۶/۲۰۰ تبره ذیل ماده ۸ به تبصره ۱ تغییر یافته و این متن به عنوان تبصره ۲ به ماده ۸ الحاق گردید.
    6. به موجب بخشنامه ۴۱/۹۶/۲۰۰ مورخ ۲۰/۰۳/۱۳۹۶، آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ اصلاح گردیده و طبق بند ۵ بخشنامه مذکور بند(۶) ماده (۱۶) آیین نامه اجرایی مذکور به شرح فوق اصلاح گردید.بند ۶ قبل از اصلاح:عدم تطبیق مندرجات دفاتر قانونی با اطلاعات موجود در سیستم­های ماشینی (مکانیزه- الکترونیکی)، در مورد اشخاصی که از سیستم­های مذکور استفاده می­نمایند.
  • قانون راجع به واخواست و طرح دعوی نسبت به سفته و برات و چکهایی که امکان وصول وجه با اقامه دعوی نسبت به آنها در مناطبق جنگی وجود ندارد مصوب ۱۳۶۰

    ‌قانون راجع به واخواست و طرح دعوی نسبت به سفته و برات و چکهایی که امکان وصول وجه یا اقامه دعوی نسبت به‌آنها در مناطق جنگی وجود ندارد
    ‌ماده واحده 
    ۱ – از تاریخ تصویب این قانون در مناطق جنگی دارندگان سفته و برات و ضمانتنامه‌هایبانکی و چکهایی که سر رسید آنها از تاریخ ۱۳۵۹.۶.۳۱‌به بعد می‌باشد و امکان وصولوجه یا اقامه دعوی نسبت به آنها وجود ندارد می‌توانند با ایداع هزینه واخواست بهصندوق دادگستری طرح دعوی‌نمایند. ایداع هزینه مزبور به منزله واخواست این اسنادتلقی می‌گردد.
    ۲ – در مورد چکها اگر شعب بانکها در مناطق جنگی واقع شده باشند، سرپرستیهای منطقهو یا واحدهایی که تکالیف این قبیل شعب را انجام‌می‌دهند و یا مراکز بانکهامی‌توانند گواهی عدم پرداخت صادر نمایند.
    ۳ – کلیه دعاوی اعم از کیفری و حقوقی که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاههای مناطقجنگی است قابل طرح در دادگاههای مرکز می‌باشد و‌کلیه دادگاههای مرکز در آن گونهموارد مکلف به رسیدگی می‌باشند.
    ۴ – تعیین مناطق جنگ‌زده با وزارت کشور می‌باشد.

    ‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه روز سه شنبه چهارم اسفند ماه یک هزار وسیصد و شصت مجلس شورای اسلامی تصویب و به تأیید ‌شورای نگهبان رسیده است.
    ‌رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی

  • قانون تفسیر نحوه اجرا ماده ۳۵ قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم و اجرا سیاست های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی مصوب ۱۳۸۶ مصوب ۱۳۸۹ مجلس شورای اسلامی

    قانون تفسیر نحوه اجراء ماده (۳۵) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم و اجراء سیاستهای کلی اصل (۴۴) قانون اساسی مصوب ۱۳۸۶     

    موضوع استفساریه:

    ماده واحده ـ آیا منظور از شرکتهای سهامی مندرج در ماده (۳۵) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم و اجراء سیاستهای کلی اصل (۴۴) قانون اساسی مصوب ۱۸/۷/۱۳۸۶ که شرکتهای سرمایه‌گذاری استانی باید در قالب آنها و براساس قانون تجارت تشکیل شود همان شرکتهای سهامی عام مندرج در ماده (۴) قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب ۱۴/۱۲/۱۳۴۷ می‌باشد؟

     پاسخ:

    بلی

    منظور از شرکتهای سهامی مندرج در ماده (۳۵) قانون مذکور همان شرکتهای سهامی عام مندرج در ماده (۴) قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب ۱۴/۱۲/۱۳۴۷ می‌باشد.

    قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ سی و یکم مرداد ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۷/۶/۱۳۸۹ به تأیید شورای نگهبان رسید.

  • قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل وچهارم (۴۴) قانون اساسی مصوب ۱۳۹۲

    قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل وچهارم (۴۴) قانون اساسی

    شماره۷۱۶۶۴/۲۷۰                                                        ۲/۱۱/۱۳۹۲

     

    قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل وچهارم (۴۴) قانون اساسی

     

    حجت الاسلام والمسلمین جناب آقای دکتر حسن روحانی

    رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

    در اجرای اصل یکصد و بیست وسوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی که با عنوان طرح استفساریه درخصوص موضوع مواد (۶۱)، (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ ۱۵/۱۰/۱۳۹۲ و تأیید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ می گردد.

     

    رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

     

    شماره۱۷۳۵۰۸                                                       ۱۹/۱۱/۱۳۹۲

     

    وزارت امور اقتصادی و دارایی

    در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی» که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ پانزدهم دی ماه یکهزار و سیصد و نود و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۵/۱۰/۱۳۹۲ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۷۱۶۶۴/۲۷۰ مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۲ مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ می گردد.

     

    رئیس جمهورـ حسن روحانی

     

    قانون تفسیر درخصوص مواد (۶۳) و (۶۴) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی

     

    موضوع استفساریه:

    آیا تصمیمات شورای رقابت صرفاً در چارچوب ماده (۶۳) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی قابل تجدیدنظر توسط هیأت تجدیدنظر موضوع ماده (۶۴) این قانون می باشد؟

     

    پاسخ:

    بلی، تصمیمات شورای رقابت صرفاً در چارچوب ماده (۶۳) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی قابل تجدیدنظر توسط هیأت تجدیدنظر موضوع ماده (۶۴) این قانون می باشد.

     

    تفسیر فوق در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ پانزدهم دی ماه یکهزار و سیصد و نود و دو مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۲۵/۱۰/۱۳۹۲ به تأیید شورای نگهبان رسید.

     

    رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی