قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376
-
ماده ۱ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
از تاریخ لازمالاجرا شدن این قانون، اجاره کلیه اماکن اعم از مسکونی، تجاری، محل کسب و پیشه، اماکن آموزشی، خوابگاههای…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۲ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
قراردادهای عادی اجاره باید با قید مدت اجاره در دو نسخه تنظیم شود و به امضای موجر و مستاجر برسد…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۳ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
پس از انقضای مدت اجاره بنا به تقاضای موجر یا قائممقام قانونی وی تخلیه عین مستاجره در اجاره با سند…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۴ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
در صورتی که موجر مبلغی به عنوان ودیعه یا تضمین یا قرضالحسنه و یا سند تعهدآور و مشابه آن از…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۵ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
چنانچه مستاجر در مورد مفاد قرارداد ارایه شده از سوی موجر مدعی هرگونه حقی باشد ضمن اجرای دستور تخلیه شکایت…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۶ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
هرگاه مالک، ملک تجاری خود را به اجاره واگذار نماید میتواند مبلغی را تحت عنوان سرقفلی از مستاجر دریافت نماید.…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۷ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
هرگاه ضمن عقد اجاره شرط شود، تا زمانی که عین مستاجره در تصرف مستاجر باشد مالک حق افزایش اجارهبها و…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۸ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
هرگاه ضمن عقد اجاره شرط شود که مالک عین مستاجره را به غیر مستاجر اجاره ندهد و هر ساله آنرا…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۹ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
چنانچه مدت اجاره به پایان برسد یا مستاجر سرقفلی به مالک نپرداخته باشد و یا اینکه مستاجر کلیه حقوق ضمن…
بیشتر بخوانید » -
ماده ۱۰ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶
متن ماده ۱۰ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶ ماده ۱۰ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶- در مواردی که…
بیشتر بخوانید »