دسته: قانون امور حسبی

  • ماده ۲۱ قانون امور حسبی

    در مواردی که دادستان مکلف به اقدامی می‌باشد اقدام به عهده دادسرای دادگاه شهرستانی است که رسیدگی در حوزه آن دادگاه به عمل‌می‌آید.

    « ماده ۲۲ قانون امور حسبیماده ۲0 قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۲ قانون امور حسبی

    قانون امور حسبی

    دادرس پس از تمام شدن بازجویی و رسیدگی، منتهی در ظرف دو روز تصمیم خود را اعلام می‌نماید.

    « ماده ۲۳ قانون امور حسبیماده ۲۱ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۴ قانون امور حسبی

    در مواردی که تصمیمات دادگاه باید ابلاغ شود ترتیب ابلاغ مانند مقررات آیین دادرسی مدنی است.

    « ماده ۲۵ قانون امور حسبیماده ۲۳ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۵ قانون امور حسبی

    در صورتی که ابلاغ در کشور بیگانه باید به عمل آید دادرس می‌تواند ترتیب سهل‌تری برای ابلاغ در نظر گرفته و دستور دهد.

    « ماده ۲۶ قانون امور حسبیماده ۲۴ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۶ قانون امور حسبی

    هر گاه شخصی که تصمیم دادگاه باید به او ابلاغ شود در دادگاه حاضر باشد تصمیم دادگاه به او اعلام و این عمل ابلاغ محسوب است و‌ رونوشت نیز به او داده می‌شود.

    « ماده ۲۷ قانون امور حسبیماده ۲۵ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۷ قانون امور حسبی

    قانون امور حسبی

    تصمیم دادگاه در امور حسبی قابل پژوهش و فرجام نیست جز آنچه در قانون تصریح شده باشد.

    « ماده ۲۸ قانون امور حسبیماده ۲۶ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۸ قانون امور حسبی

    مرجع شکایت پژوهشی از تصمیمات قابل پژوهش در امور حسبی دادگاهی است که مطابق آیین دادرسی مدنی صلاحیت رسیدگی‌ پژوهشی به احکام دادگاه صادرکننده تصمیم در مورد دعاوی دارد.

    « ماده ۲۹ قانون امور حسبیماده ۲۷ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۲۹ قانون امور حسبی

    قانون امور حسبی

    مدت پژوهش همان است که برای پژوهش احکام در آیین دادرسی مدنی مقرر شده.

    « ماده ۳0 قانون امور حسبیماده ۲۸ قانون امور حسبی »

     

  • ماده ۳0 قانون امور حسبی

    در صورتی که پژوهش خواه اثبات کند که پژوهش نخواستن او در موعد به واسطه عذر موجه بوده و در ظرف ده روز از تاریخ رفع عذر‌ پژوهش بخواهد دادگاهی که مرجع رسیدگی پژوهش است می‌تواند مهلت پژوهش را تجدید نماید مشروط به اینکه از تاریخ انقضاء مدت پژوهش بیش‌ از شش ماه نگذشته باشد.

    « ماده ۳۱ قانون امور حسبیماده ۲۹ قانون امور حسبی »