دسته: اساسنامه ها

اساسنامه پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس
مصوب 1389,02,15

مقدمه
پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس به موجب بند «الف» ماده 3 وظایف کلی بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس و به منظور انجام امور پژوهشی در زمینه حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس و انتقال آن به نسل های آینده طبق مفاد این اساسنامه تشکیل گردیده که به اختصار «پژوهشگاه» نامیده می شود.

ماده 1– هدف:
تولید علم و نظریه سازی در ابعاد علوم و معارف دفاع مقدس و انجام فعالیتهای پژوهشی در راستای صیانت از میراث گران بهای حماسه عظیم مقاومت ملت ایران جهت درک همه ابعاد جنگ و دفاع مقدس برای مخاطبین خاص و عام و انتقال معارف دفاع مقدس به نسل جدید از طریق انتشار آنها و برنامه های آموزشی.

ماده 2– مأموریت:
1- دستیابی به ماهیت، اهداف و ابعاد علوم و معارف دفاع مقدس، از طریق مطالعه و بازخوانی حوادث، عملیات ها، تحولات و اسناد و مدارک توسط پژوهشگاه یا از طریق مبادی ذیربط در دستگاههای موثر در دفاع مقدس.
2- توسعه و انتقال علوم ومعارف دفاع مقدس در مراکز آموزشی عمومی، متوسطه و عالی از طریق ایجاد واحدهای درسی یا درج در منابع آموزشی مربوط.
3- جمع آوری، ساماندهی، حفاظت، ثبت، نگهداری و بهره برداری از اسناد و مدارک مکتوب و غیرمکتوب دفاع مقدس.
4- جلوگیری از نابودی و تحریف تاریخ و میراث گرانبهای دوران دفاع مقدس.
5- برقراری ارتباط با پیشکسوتان و نخبگان دوران دفاع مقدس، به منظور اطلاع از زوایای آشکار و پنهان دفاع مقدس و بهره مندی از توانایی های علمی و تجربی آنها.
6- هماهنگ سازی فعالیتهای پژوهشی و آموزشی سازمانها و دستگاههای کشوری و نیروهای مسلح در جهت حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس.

ماده 3– وظایف:

1– ثبت و تدوین مبانی علمی، فرهنگی و حماسی دفاع مقدس به منظور بهره برداری و انتقال آنها به نسل های آینده.

2– تهیه، تدوین و انتشار دایرة المعارف دفاع مقدس، تاریخ جنگ، جغرافیای جنگ و روزشمار جنگ و سایر نشریات علمی مربوط، به منظور احیاء و ثبت حماسه ها و روحیه ایثارگری و بهره برداری از تجربیات دوران دفاع مقدس و انتقال آن به نسل های آینده (با سیر مراحل مجوزهای مربوط).

3– انجام پژوهش های علمی و کاربردی در خصوص دفاع مقدس بخصوص در زمینه های تأثیر فرهنگ دفاع مقدس بر فرهنگ کشور، نقش و حضور مردم و اقوام در دفاع، شیوه های فرماندهی و مدیریت جنگ و دفاع در سطوح راهبردی، عملیاتی و اجرائی، تأثیر متقابل موازنه های قدرت ملی بر یکدیگر در دوران دفاع مقدس، نقش و تأثیر استکبار جهانی و سایر کشورها در آن دوران و سایر موارد مربوط به دفاع مقدس.

4– ایجاد و اداره مرکز اسناد جمع آوری، ثبت، حفاظت و نگهداری اسناد و مدارک دفاع مقدس اعم از مکتوب و غیرمکتوب.

5– فعال سازی گروههای علمی و پژوهشی تخصصی مطابق ساختار مصوب و انجام اقدامات لازم در این زمینه.

6– ایجاد کتابخانه تخصصی دفاع مقدس و جمع آوری نسخه ای از کلیه کتب و نشریات و محصولات صوتی، تصویری و فرهنگی مربوط به دفاع مقدس در آن.

7– تربیت پژوهشگر و نیروهای متخصص در زمینه علوم و معارف دفاع مقدس بنا به ضرورت و مطابق مجوز مراجع رسمی ذیربط.

8– بهره برداری مناسب از توانمندی های کلیه سازمانهای تحت پوشش نیروهای مسلح و سازمانهای کشوری در خصوص حفظ دستاوردهای هشت سال دفاع مقدس با هماهنگی معاونت فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح.

9– اعمال مدیریت برای بررسی و انتشار اسناد تاریخی و تحلیلی دفاع مقدس.

10– جلب مشارکت و همکاری با مراکز علمی، آموزشی و پژوهشی داخل کشور به منظور رشد و ارتقاء سطح فعالیتها و تهیه و تدوین متون موردنیاز پژوهشگاه و کاربردی کردن آنها برای دانش پژوهان.

11– پیگیری و کمک به مراکز آموزش عمومی، متوسطه و عالی به منظور برگزاری واحدهای درسی مرتبط با دفاع مقدس از نظر تامین متون و اسناد و ترویج فرهنگ دفاع مقدس در این مراکز با هماهنگی مراجع ذیربط در کشور.

12– بهره گیری از تجربیات فرماندهان هشت سال دفاع مقدس در تدوین تاریخ جنگ تحمیلی و سایر کتب و متون علمی مربوط به رزمندگان.

13– طراحی و راه اندازی پایگاه اینترنتی به منظور ایجاد ارتباط علمی با پژوهشگران و اندیشمندان ملی و فراملی، جمع آوری اسناد و آثار در حوزه علوم و معارف دفاع مقدس به صورت مجازی.

14– تامین اسناد و مدارک و انجام پژوهشهای موردنیاز موزه دفاع مقدس.

ماده 4– پژوهشگاه دارای شخصیت حقوقی و مالی و وابسته به بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس ستاد کل ن.م می باشد و از سیاستها و خط مشی کلی و مقررات عمومی بنیاد تبعیت می کند.

تبصره – پژوهشگاه از نظر مقررات مالی مشمول قانون نحوه ی انجام امورمالی و معاملاتی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و پژوهشی خواهد بود و در موارد سکوت، مطابق آئین نامه مالی و معاملاتی بنیاد اقدام می نماید.

ماده 5– محل استقرار پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس و واحدها و گروههای زیرمجموعه آن در تهران می باشد.

ماده 6– ارکان پژوهشگاه:
الف- هیئت امناء
ب- رئیس پژوهشگاه
ج- شورای پژوهشگاه
د- بازرس

تبصره 1– بازرس با تصویب هیئت امناء هرگونه بازرسی نسبت به عملکرد پژوهشگاه را به عمل آورده و گزارش لازم را به هیئت امناء ارائه می نماید.

تبصره 2– رئیس پژوهشگاه و کلیه کارمندان موظف هستند هرگونه مدارک و اطلاعات موردنیاز بازرس را در اختیار وی قرار دهند.

ماده 7– ترکیب هیئت امناء:
اعضای هیئت امناء پژوهشگاه عبارتند از:
1- رئیس یا جانشین ستاد کل ن.م (رئیس هیئت امناء)
2- معاون اطلاعات و عملیات ستاد کل نیروهای مسلح
3- معاون فرهنگی و تبلیغاتی دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح
4- معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح
5- رئیس بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس (نایب رئیس هیئت امناء)
6- رئیس پژوهشگاه (دبیر هیئت)
7- رئیس سازمان موزه دفاع مقدس
8- معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا نماینده وی.
9- معاون پژوهشی دانشگاه عالی دفاع ملی
10- رئیس سازمان حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس آجا
11- رئیس دانشکده فرماندهی و ستاد آجا
12- رئیس سازمان حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس سپاه
13- رئیس دانشگاه امام حسین (ع) یا دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه
14- نماینده یا مسئول ذیربط در امور جهاد سازندگی سابق با معرفی وزیر جهاد کشاورزی.
15- دو تن از شخصیتهای علمی، فرهنگی، اجتماعی و نظامی که دارای توانایی علمی بوده و بتوانند در توسعه فعالیتهای پژوهشگاه نقش موثری داشته باشند، بنا به تشخیص رئیس هیئت امناء پژوهشگاه.

تبصره 1– جلسات هیئت امنای پژوهشگاه حداقل هر 6 ماه یکبار تشکیل خواهد شد.

تبصره 2– جلسات هیئت امنا با حضور دو سوم اعضاء رسمیت می یابد. تصمیمات هیئت با حداقل 8 رأی معتبر خواهد بود.

تبصره 3– با تشخیص رئیس هیئت امناء از سایر افراد برای شرکت در جلسات بدون حق رأی دعوت خواهد شد.

ماده 8– وظایف و اختیارات هیئت امناء:
1- تعیین و تصویب خط مشی ها و سیاستهای کلی پژوهشگاه در چارچوب سیاستهای ستاد کل و بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس.
2- بررسی اصلاحیه اساسنامه پژوهشگاه و ارائه آن به معاونت طرح و برنامه بودجه ستاد کل ن.م جهت سیر مراحل تصویب.
3- نظارت عالیه بر فعالیت های پژوهشگاه.
4- پیشنهاد انتصاب رئیس پژوهشگاه و بررسی عملکرد وی.
5- بررسی و پیشنهاد برنامه و بودجه و اعتبارات سالانه و میان مدت پژوهشگاه جهت درج در بودجه بنیاد.
6- بررسی گزارش عملکرد سالانه پژوهشگاه و تصویب ترازنامه و صورت های مالی پژوهشگاه.
7- انتخاب بازرس برای مدت سه سال.
8- بررسی و تصویب مقررات و ضوابط مربوط به بورسهای تحصیلی، فرصتهای مطالعاتی، مقررات مالی و سایر موارد بنا به پیشنهاد رئیس پژوهشگاه در چارچوب مقررات عمومی کشور و ن.م
9- تصویب درآمدهای داخلی و اختصاصی پژوهشگاه و نحوه وصول و مصرف آن طبق ضوابط و مقررات مالی بنیاد.

تبصره -هیئت امناء می تواند برخی از اختیارات خود را به رئیس هیئت امناء یا برخی دیگر از اعضاء تفویض نماید.

ماده 9– وظایف و اختیارات رئیس پژوهشگاه:
رئیس پژوهشگاه، از بین نظامیان با تجربه در زمینه مفاهیم و مبانی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و بنا به پیشنهاد هیئت امناء یا رئیس بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس و تصویب رئیس ستاد کل ن.م و رئیس هیئت امنای پژوهشگاه، برای مدت 3 سال منصوب می گردد. انتصاب مجدد وی بلامانع است.
وظایف و اختیارات رئیس پژوهشگاه، به شرح زیر می باشد:

1– تهیه و تدوین سیاستها و خط مشی های پژوهشگاه جهت سیر مراحل تصویب.

2– تهیه و تدوین اصلاحیه اساسنامه، ساختار تشکیلاتی، سازمان و شرح وظایف اجزای پژوهشگاه و ارائه به هیئت امناء بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس جهت بررسی و سیر مراحل تصویب از طریق معاونت ط.ب.ب ستاد کل.

3– اداره امور پژوهشگاه و نظارت بر حسن اجرای کلیه فعالیتهای آن در چارچوب مفاد این اساسنامه.

4– انتخاب و پیشنهاد معاونین، مدیران مستقل و مدیران گروههای پژوهشی پژوهشگاه جهت انتصاب توسط رئیس هیئت امنای پژوهشگاه و نصب و عزل سایر کارکنان مطابق ضوابط ستاد کل.

5– تصویب و امضای قراردادها، اسناد تعهدآور مالی و اداری و افتتاح حسابهای بانکی موردنیاز پژوهشگاه بر اساس قوانین و مقررات مالی مربوط و سیاستهای مالی جاری ستاد کل نیروهای مسلح.

6– انجام وظایف دبیری هیئت امناء

7– ایجاد و تعمیق ارتباط علمی با سایر مراکز و موسسات علمی، آموزشی و پژوهشی کشور و نیروهای مسلح جهت پیشبرد ماموریت و وظایف پژوهشگاه و برگزاری همایش های مربوط با تصویب رئیس هیئت امناء.

8– تهیه و تنظیم آیین نامه های مربوط به پژوهشگاه و پیشنهاد به بنیاد جهت سیر مراحل بررسی و تصویب.

9– تهیه و تنظیم طرحها و برنامه ها و بودجه پژوهشگاه و سایر مقرراتی که باید به تصویب هیئت امناء یا بنیاد و ستاد کل برسد.

10– تهیه و تنظیم گزارش عملکرد سالانه و دوره ای پژوهشگاه و ارسال برای رئیس و اعضای هیئت امنای پژوهشگاه و بنیاد و سایر مبادی ذیربط.

11– بررسی و تائید نیازهای تجهیزاتی، انتشاراتی، اطلاعاتی و علمی پژوهشگاه جهت ارسال به بنیاد و پیگیری قانونی آنها.

12– برگزاری دوره های آموزشی توجیهی در جهت تربیت راویان دفاع مقدس.

13– اجرای مصوبات هیئت امنای پژوهشگاه و مصوبات و ابلاغیه های ستاد کل و بنیاد در چارچوب قوانین و مقررات مربوط.

تبصره– پژوهشگاه موظف است در اجرای این ماده، نظرات معاونتها و مدیریت های مستقل تخصصی بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس را دریافت و مدنظر قرار دهد.

ماده 10– ترکیب شورای پژوهشگاه :
اعضای شورای پژوهشگاه عبارتند از:
1- رئیس پژوهشگاه (رئیس شورا)
2- معاون مطالعات و تحقیقات پژوهشگاه (عضو و دبیر شورا)
3- معاونین، مدیران مستقل و مشاورین پژوهشگاه.
4- مدیران گروههای پژوهشی.
5- سه تن از اعضای هیئت علمی پژوهشگاه.

تبصره – جلسات شورا با حضور دوسوم اعضا رسمیت می یابد و تصمیمات شورا با رأی اکثریت معتبر است و با ابلاغ رئیس پژوهشگاه اجرائی می شود. آئین نامه داخلی شورا به تصویب رئیس پژوهشگاه می رسد.

ماده 11– وظایف و اختیارات شورای پژوهشگاه:

1– بررسی و پیشنهاد سیاستها و برنامه های پژوهشگاه جهت سیر مراحل تصویب.

2– بررسی و تصویب آئین نامه ها و دستورالعملهای آموزشی و پژوهشی.

3– بررسی و تائید شرح فعالیتهای تخصصی گروههای پژوهشی.

4– بررسی و تصویب طرحهای پژوهشی و ناظران آنها و نظارت بر کیفیت و حسن اجرای طرحهای مزبور و در صورت لزوم تجدیدنظر و تصویب تغییرات.

5– تعیین داور یا هیئت داوران طرحهای پژوهشی، که از سوی معاون مطالعات و تحقیقات پژوهشگاه پیشنهاد می شوند.

6– ارزیابی نتایج فعالیتهای پژوهشگاه و اتخاذ تصمیم در خصوص بهبود و توسعه ی فعالیتها در چارچوب اختیارات شورا.

7– بررسی و پیشنهاد تاسیس یا تغییر گروههای پژوهشی و تخصصی جهت سیر مراحل تصویب به ستاد کل.

8– بررسی و پیشنهاد برگزاری بورسهای تحصیلی، فرصتهای مطالعاتی، همایشها و بازدیدهای علمی و تصویب مفاد برنامه های دوره های آموزشی.

تبصره – چنانچه به پژوهشگاه مجوز برگزاری دوره های طولی داده شود برنامه و سرفصلهای آن باید به تایید مراجع ذیصلاح در نیروهای مسلح (معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح) و کشوری نیز برسد.

9– بررسی و تصویب دستورالعمل مربوط به تدوین، تالیف و ترجمه کتب و مقاله و نحوه انتشار نتایج فعالیتهای پژوهشی پژوهشگاه در چارچوب مصوبات هیئت امناء و مقررات بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس.

10– بررسی و تایید صلاحیت علمی متقاضیان عضویت در هیات علمی پژوهشگاه مطابق مقررات هیات های علمی در کشور و نیروهای مسلح.

11– اجرای سایر اموری که در چارچوب ضوابط و مقررات، از سوی هیئت امناء پژوهشگاه و رئیس پژوهشگاه به این شورا محول می شود.

ماده 12– وظایف بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس:
پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس وابسته به بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس س.ک.ن.م می باشد و بنیاد در قبال این پژوهشگاه، وظایف مشروحه زیر را بر عهده دارد:
1- ابلاغ دستورات سلسله مراتب و پیگیری اجرای آنها.
2- مدیریت کلان بر پژوهشگاه و نظارت بر حسن انجام امور آن.
3- بررسی و تائید برنامه ها و بودجه سالانه و میان مدت پژوهشگاه.
4- بررسی، تصویب و تامین نیازهای تجهیزاتی، انتشاراتی، اطلاعاتی و علمی و نیروی انسانی پژوهشگاه.

ماده 13– اعضای هیئت علمی پژوهشگاه از نظر مقررات حقوقی، استخدامی و نحوه انتخاب و گزینش (علمی و عمومی) می توانند مطابق ضوابط ابلاغی ستاد کل مشمول مقررات و ضوابط هیات علمی دانشگاهها و پژوهشگاههای کشور باشند، سایر کارکنان تابع قوانین استخدامی نیروهای مسلح می باشند.

ماده 14– پژوهشگاه از نظر علمی، آموزشی و پژوهشی تابع مقررات و ضوابط شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می باشد و از نظر مقررات عمومی تابع ضوابط حاکم بر بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس می باشد.

تبصره 1– در موارد لزوم، هیات امناء مجاز به تصویب مقررات تفصیلی و اجرائی در چارچوب مقررات کشوری و نیروهای مسلح می باشد.

تبصره 2– پژوهشگاه در چارچوب سیاستهای آموزشی ابلاغی ستاد کل ن م مجاز به تشکیل دوره های عرضی در زمینه پژوهش در موضوعات مربوط به دفاع مقدس می باشد.

ماده 15– منابع تامین مالی پژوهشگاه:
بودجه پژوهشگاه در ذیل ردیف بودجه ستاد کل ن م یا بنیاد می باشد و درآمدهای آن ناشی از فروش نشریات و کمک و هدایا و درآمد حاصل از اجرای قراردادهای پژوهشی در چارچوب مصوبات هیات امناء می باشد و در قالب مقررات مالی و معاملاتی بنیاد هزینه می گردد.

ماده 16– بودجه پژوهشی پژوهشگاه بر اساس قانون، خارج از شمول قانون محاسبات عمومی می باشد.

ماده 17– با تغییر ساختار یا انحلال پژوهشگاه، نیروی انسانی، اموال، اماکن، و تجهیزات پژوهشگاه به بنیاد منتقل می شود و نحوه ی انجام تعهدات پژوهشگاه و نوع بکارگیری و بهره برداری از موارد فوق با پیشنهاد هیئت امناء پژوهشگاه، با تصویب رئیس ستاد کل نیروهای مسلح تعیین تکلیف خواهد شد.

ماده 18– پژوهشگاه هر سال ترازنامه و صورتهای مالی را تنظیم و با هماهنگی بنیاد جهت سیر مراحل تصویب هیات امناء تقدیم می نماید.

تبصره – به منظور انجام حسابرسی مدیریتی و مالی، هیات امناء می تواند علاوه بر بازرس، حسابرس نیز برای پژوهشگاه از بین اشخاص حقیقی یا حقوقی موردنظر ستاد کل انتخاب نماید.انجام وظایف بازرسی و حسابرسی پژوهشگاه نافی نظارت، بازرسی و حسابرسی بنا به مورد بنیاد و ستاد کل نخواهد بود.

ماده 19– اصلاح و تغییر در مفاد این اساسنامه و تفسیر آن بر عهده ستاد کل ن.م خواهد بود.

ماده 20– این اساسنامه مشتمل بر 20 ماده و 13 تبصره در تاریخ 15 /2 /1389 به استناد اختیارات تفویضی از سوی مقام معظم فرماندهی کل قوا تصویب شد و از همان تاریخ لازم الاجرا می باشد.

اساسنامه سازمان منطقه آزاد تجاری – صنعتی ماکو    
مصوب 1389,10,05

هیئت وزیران در جلسه مورخ 5 / 10 / 1389 بنا به پیشنهاد شماره 510 / 10 / 892 مورخ 20 / 9 / 1389 شورای هماهنگی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی و به استناد بند «ب» ماده (4) قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب 1372 ـ اساسنامه سازمان منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی ماکو را به شرح زیر تصویب نمود:

ماده 1ـ نام سازمان، سازمان منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی ماکو می‌باشد که از این پس در این اساسنامه به اختصار، سازمان نامیده می‌شود.

ماده 2ـ مرکز اصلی سازمان در داخل محدوده منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی ماکو می‌باشد.

ماده 3ـ سازمان برای مدت نامحدود تشکیل می‌شود.

ماده 4ـ سرمایه سازمان، مبلغ یکصد میلیارد (000 / 000 / 000 / 100) ریال است که از محل آورده‌های غیرنقدی (زمین و تأسیسات) سازمان تقویم می‌شود. تمام سرمایه سازمان متعلق به دولت بوده و منقسم به یکصد هزار سهم یک میلیون ریالی است.

ماده 5 ـ اهداف سازمان، شامل انجام امور زیربنایی، عمرانی و آبادانی، رشد و توسعه اقتصادی، افزایش درآمد عمومی، ایجاد اشتغال سالم و مولد، تنظیم بازار کار و کالا، حضور فعال در بازارهای جهانی و منطقه‌ای، تولید و صادرات کالاهای صنعتی و تبدیلی و ارایه خدمات عمومی می‌باشد.

ماده 6 ـ ارکان سازمان به شرح زیر است:
1ـ مجمع عمومی
2ـ هیئت مدیره
3ـ مدیرعامل و رییس هیئت مدیره
4ـ بازرس یا بازرسان قانونی

ماده 7ـ هـیئت وزیران نماینده صاحـب سهام در مـجامع عمومی می‌باشد که به موجب تصویب‌نامه شـماره 159176 / ت43505هـ مورخ 10 / 8 / 1388 اختیارات خود را به وزیران عـضو شورای هماهنگی منـاطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی تفویض نموده است.

ماده 8 ـ وظایف و اختیارات مجمع عمومی به قرار زیر است:

1ـ موافقت با تأسیس و انحلال شرکت‌های تابع

2ـ پیشنهاد تصویب، اصلاح و تغییر اساسنامه سازمان و شرکت‌های تابع به هیئت وزیران با رعایت اصل (85) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

3ـ اعمال نظارت عالی بر فعالیت‌های سازمان

4ـ تصویب برنامه‌های عمرانی، فرهنگی، بودجه سالانه، صورت‌های مالی و عملکرد سازمان

5 ـ تصویب آیین‌نامه‌های سازمان

6 ـ تصویب مقررات امنیتی و انتظامی منطقه با تأیید فرماندهی کل قوا

7ـ اتخاذ تصمیم نسبت به افزایش یا کاهش سرمایه و پیشنهاد آن جهت تصویب هیئت وزیران با رعایت اصل (85) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

8 ـ نصب و عزل اعضای هیئت مدیره

9 ـ انتخاب بازرس یا بازرسان و تعیین حق‌الزحمه آنها

10ـ تعیین خط مشی عمومی سازمان

11ـ تعیین حقوق، مزایا و هرگونه پاداش اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل

12ـ اتخاذ تصمیم نسبت به هر موضوعی که با رعایت مفاد این اساسنامه در دستور جلسه مجمع عمومی قرار گیرد.

13ـ اتخاذ تصمیم درباره واریز تمام یا قسمتی از سود سالیانه سهم سهامداران به حساب اندوخته‌های سازمان.

ماده 9ـ مجمع عمومی سازمان حداقل سالی یک بار برای رسیدگی و تصویب صورت‌های مالی تا پایان تیرماه هر سال و حداقل یک بار برای رسیدگی و تصویب بودجه سال بعد، حداکثر تا پایان دی ماه همان سال تشکیل می‌گردد.

ماده 10ـ دعوت برای تشکیل مجمع عمومی سازمان در هر موقع با موافقت رییس جمهور به عمل می‌آید.

ماده 11ـ محل تشکیل و چگونگی رسمیت یافتن جلسات و نحوه تصویب موضوعات دستور جلسه مجامع عمومی براساس آیین‌نامه داخلی شورای هماهنگی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی خواهد بود.

ماده 12ـ سازمان توسط هیئـت‌مدیره‌ای متشـکل از سه یا پنج نفر با تشخیص مجمع عمومی اداره می‌گردد. اعضای هیئت مدیره توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند. عزل اعضای هیئت مدیره با همان مرجع انتخاب کننده است.

ماده 13ـ اعضای هیئت‌مدیره‌ برای سه سال انتخاب می‌شوند و انتخاب مجدد آنان بلامانع است و تا زمانی که اعضای هیئت مدیره جدید انتخاب نشده‌اند، هیئت مدیره سابق به کار خود ادامه خواهد داد.

ماده 14ـ جلسات هیئت مدیره حداقل ماهی یک بار و بنا به دعوت رییس هیئت‌مدیره و مدیرعامل سازمان تشکیل می‌گردد. اعضای هیئت مدیره می‌توانند موضوعات مورد نظر خود را از طریق هیئت مدیره و مدیرعامل در دستورجلسه هیئت‌مدیره قرار دهند.

ماده 15ـ جلسات هیئت مدیره با حضور حداقل دو سوم اعضا رسمیت می‌یابد و تصمیمات جلسه با اکثریت آرای اعضای حاضر در جلسه معتبر و لازم‌الاجرا می‌باشد.

ماده 16ـ برای هر یک از جلسات هیئت مدیره باید صورت‌جلسه‌ای توسط منشی هیـئت مدیره تنظیم و به امضـای همه اعضای هـیئت مدیره حاضـر در جلـسه برسد. در صورتجلسات هیئت مدیره، نام اعضای هیئت مدیره حاضر یا غایب و خلاصه مذاکرات و تصمیمات متخذه در جلسه با قید تاریخ درج می‌گردد. هر یک از اعضای هیئت مدیره که با تمام یا بعضی از تصمیمات مندرج در صورتجلسه مخالف باشد، نظر او باید در صورت‌جلسه قید گردد.

ماده 17ـ هیئت مدیره دارای همه گونه اختیارات در چارچوب قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران برای اجرای وظایف مصرح در این اساسنامه بوده و از جمله دارای اختیارات و وظایف زیر می‌باشد:

1ـ تعیین روشهای اجرایی انعقاد هرگونه قرارداد و مشارکت با اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از داخلی و خارجی

2ـ چگونگی و نحوه اخذ عوارض براساس آیین‌نامه‌های مربوط

3ـ چگونگی ثبت شرکت‌ها و مالکیت‌های صنعتی و معنوی و ثبت کشتی‌ها، شناورها و هواپیماها در منطقه براساس آیین‌نامه‌های مربوط و بدون ایجاد حق امتیاز و انحصار

4ـ موافقت با تأسیس دفتر نمایندگی در محل‌های لازم

5 ـ چگونگـی استفاده از زمین و منابع ملی و ترتیب فروش یا اجاره آن در محدوده منطـقه آزاد تجاری ـ صنعتـی مـاکو براساس قانـون و آییـن‌نامه اجرایی مصـوب مجمع عمومی

6 ـ اخذ تصمیم نسبت به خرید و فروش و اجاره و پیمانکاری و انجام امور تجاری و تولیدی و مبادرت به صادرات و واردات در چارچوب آیین‌نامه‌های مصوب

7ـ تهیه و پیشنهاد برنامه و بودجه سالانه سازمان به مجمع عمومی جهت تصویب

8 ـ تهیه و تأیید گزارش هیئت مدیره، صورت‌های مالی و عملکرد سالانه سازمان و ارایه آن به مجمع عمومی جهت تصویب

9 ـ بررسی و تدوین آیین‌نامه‌های داخلی و ارایه آن به مجمع عمومی جهت تصویب

10ـ تشـکیل یا انحلال شرکـت‌های فرعی براساس مـوازین قانونی با تصـویب مجمع عمومی

11ـ موافقت با اعطا و قبول ضمانت و ظهرنویسی و تضمینات تجاری و رهن و وثیقه اموال منقول و غیرمنقول در چارچوب آیین‌نامه‌های مربوط

تبصره ـ هیئت مدیره می‌تواند بعضی از اختیارات خود را به رییس هیئت مدیره و مدیرعامل تفویض نماید.

ماده 18ـ مدیرعامل سازمان که ریاست هیئت مدیره را به عهده دارد، به موجب حکم رییس جمهور و از میان اعضای هیئت مدیره منصوب و بالاترین مقام اجرایی سازمان می‌باشد.
دوره تصـدی مدیرعامل سه سـال است و انتخـاب مجدد وی بلامانع می‌باشد و در هر حـال دوره مدیریـت مدیرعامل از مدت عضویت او در هیـئت مدیره بیشتر نخواهد بود.

ماده 19ـ رییس هیئت مدیره و مدیرعامل در اجرای مصوبات و تصمیمات هیئت‌مدیره دارای همه گونه حقوق، اختیارات و اعتبارات بوده و نمایندگی سازمان را در مقابل اشخاص ثالث دارد. سایر وظایف و اختیارات وی به شرح زیر است:
1ـ انجام مکاتبات عادی و جاری سازمان
2ـ عزل و نصب کارکنان سازمان
3ـ تعیین حقوق و مزایا، ارتقا و اعطای پاداش و اضافه حقوق کارکنان و اخذ تصمیم درباره امور استخدامی کارکنان طبق آیین‌نامه‌های مربوط
4ـ دریافت مطالبات و پرداخت بدهی‌ها و افتتاح حساب ریالی و ارزی در بانک‌های داخلی و خارجی با امضای مجاز سازمان
5 ـ صدور مجوز برای انجام هرنوع فعالیت اقتصادی مجاز در محدوده منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی ماکو
6 ـ صدور روادید برای اتباع خارجی به موجب آیین‌نامه‌های مربوط
7ـ تعیین متصدی برای انواع مشاغل که در محدوده منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی متصدی مستقیم ندارند.

تبصره 1ـ رییس هیئت مدیره و مدیرعامل می‌تواند برخی از اختیارات خود را به اعضای هیئت مدیره یا کارکنان سازمان به تشخیص و مصلحت خود واگذار نماید.

تبصره 2ـ رییس هیئت مدیره و مدیرعامل مسئول حسن اجرای امور منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی ماکو و حفظ حقوق و منافع و اموال سازمان می‌باشد.

ماده 20ـ مجمع عمومی یک بازرس اصلی و یک بازرس علی‌البدل را از میان اشخاص حقیقی یا حقوقی ذیصلاح برای مدت یک سال انتخاب می‌نماید و انتخاب مجدد آنان به این سمت بلامانع است و تا زمانی که تجدید انتخاب به عمل نیامده است، بازرس سابق به خدمت خود ادامه خواهد داد. در صورت فوت یا استعفا یا برکناری از خدمت بازرس اصلی، بازرس علی‌البدل وظایف وی را عهده‌دار خواهد شد.

ماده 21ـ بازرس قانونی می‌تواند هرگونه رسیدگی و بازرسی را در حدود اختیارات قانونی و وظایف محول شده انجام داده و به دفاتر و پرونده‌ها و قراردادهای سازمان مراجعه نموده و اسناد و مدارک مربوط به سازمان را رسیدگی کند.

ماده 22ـ مهم‌ترین وظایف و اختیارات بازرس به شرح زیر است:
1ـ تطبیق عملیات سازمان با بودجه مصوب
2ـ رسیدگی به صورت‌های مالی سازمان و تصدیق و مطابقت آنها با دفاتر سازمان و تهیه گزارش و اظهارنظر در مورد عملیات سازمان برای تقدیم به مجمع عمومی. گزارش مذکور حداقل بیست روز قبل از جلسه مجمع عمومی به رییس هیئت مدیره و مدیرعامل تسلیم می‌شود.
3ـ اظهارنظر در مورد صحت و سقم گزارش هیئت مدیره به مجمع عمومی.

تبصره ـ اجرای وظایف بازرس که طبق مقررات این اساسنامه تعیین شده است، نباید به هیچ وجه مانع جریان عادی کار سازمان گردد.

ماده 23ـ سال مالی سازمان از اول فروردین هر سال شروع و در پایان اسفند همان سال خاتمه می‌یابد. دفاتر سازمان به تاریخ روز آخر سال مالی بسته می‌شود. صورت‌های مالی سازمان و گزارش هیئت مدیره باید تا چهل روز قبل از تاریخ تشکیل مجمع عمومی در اختیار بازرس قانونی گذاشته شود.

ماده 24ـ اسناد و اوراق تعهدآور سازمان و چک‌ها، براتها و سفته‌ها همواره با امضای متفق رییس هیئت مدیره و مدیرعامل و یا نماینده او و یک نفر به انتخاب هیئت مدیره با مهر سازمان معتبر می‌باشد.

ماده 25ـ تعداد و انواع دفاتر قانونی طبق مقررات قانون تجارت از طرف هیئت‌مدیره تعیین می‌گردند.

ماده 26ـ حساب‌های سازمان طبق اصول صحیح و متداول حسابداری و براساس موازین قانون تجارت تنظیم و نگهداری می‌شوند.
موخره#این اساسنامه به موجب نامه‌های شماره 41467 / 30 / 89 مورخ 20 / 11 / 1389، شماره 43909 / 30 / 90 مورخ3 / 7 / 1390 و شماره 44252 / 30 / 90 مورخ 27 / 7 / 1390 شورای نگهبان به تأیید شورای یادشده رسیده است.

معاون اول رئیس جمهور ـ محمدرضا رحیمی

نامه اصلاحی در خصوص اصلاح مصوبه اصلاح تبصره ماده (4) اساسنامه شرکت مادر تخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور

نظر به اینکه در تصویب نامه شماره 202647/ت45319هـ مورخ 13 /9 /1389 ‏بعد ‏از عبارت “مورخ 6 /4 /1383” عبارت “و اصلاح بعدی آن موضوع تصویب نامه شماره 11888/ت 32875هـ مورخ 11 /3 /1384” تحریر نشده است، لذا مراتب برای اصلاح اعلام می شود.

علی صدوقی

اصلاح ماده ( 7 ) اساسنامه شرکت عمران شهرهای جدید (مادر تخصصی)
مصوب 1389,03,02

نظر به اینکه در ماده (7‏) اساسنامه شرکت عمران شهرهای جدید (مادر تخصصی) موضوع تصویبنامه شماره 215292/ت40122هـ مورخ 21/11/1388 عبارت «و کشور» به اشتباه تحریر شده است، لذا مراتب برای اصلاح اعلام می شود.

مجید دوستعلی

اصلاح اساسنامه سازمان ملی زمین و مسکن
مصوب 1389,03,02

نظر به اینکه در صدر تصویبنامه شماره 132061/ت40593هـ مورخ 4/7/1388 موضوع اساسنامه سازمان ملی زمین و مسکن، عبارت «ماده ‏(13‏) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و اجراء سیاست های کلی اصل (44‏) قانون اساسی – مصوب 1387 – » به اشتباه ‏عبارت «ماده ‏(7‏) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1383-» تحریر شده است، لذا مراتب برای اصلاح اعلام می شود.

مجید دوستعلی

بسمه تعالی
«با صلوات بر محمد و آل محمد»
‏وزارت صنایع و معادن

هیئت وزیران در جلسه مورخ 18/11/1388 بنا به پیشنهاد مشترک وزارت صنایع و معادن و معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور و به استناد تبصره (1) ماده (1) قانون توسعه و حمایت از صنایع دریایی – مصوب 1387 – اساسنامه صندوق توسعه صنایع دریایی را به شرح زیر تصویب نمود:

اساسنامه صندوق توسعه صنایع دریایی
مصوب 1388,11,18با اصلاحات و الحاقات بعدی

فصل اول – کلیات

ماده 1– با هدف تحقق توسعه پایدار در بخش صنایع دریایی و به منظور مطالعه، تبیین، تنظیم و اعمال انواع حمایت از صنایع دریایی (ساخت، تولید، تعمیر و نگهداری انواع مختلف شناور های سطحی، زیر سطحی، اثر سطحی و صنایع فراساحلی)، رفع مشکلات و عوامل بازدارنده و تأمین امکانات سخت افزاری و نرم افزاری و تجهیزات لازم برای موارد فوق، صنایع بالا دستی و پایین دستی با رعایت ملاحظات زیست محیطی، صندوق توسعه صنایع دریایی که از این پس صندوق نامیده می شود، تشکیل و طبق مقررات این اساسنامه فعالیت می نماید.

ماده 2– صندوق دارای شخصیت حقوقی و استقلال اداری و مالی و تابعیت ایرانی بوده و به صورت شرکت دولتی وابسته به وزارت صنایع و معادن به مدت نامحدود و با رعایت این اساسنامه و سایر قوانین و مقررات مربوط اداره می شود.

ماده 3(اصلاحی 13/11/1392)– مرکز اصلی صندوق تهران و حوزه عملیات آن سراسر کشور می باشد . هیئت مدیره می تواند با تصویب مجمع عمومی و رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به ایجاد و یا انحلال شعب و نمایندگی ها در سایر نقاط کشور اقدام نماید.

ماده 4– انجام هرگونه عملیات بانکداری که منجر به کسب درآمد شود برای صندوق ممنوع می باشد.

ماده 5– در ایجاد و اداره صندوق از کارمندان فعلی دولت استفاده می شود و استخدام کارمندان جدید ممنوع
می باشد .

فصل دوم – سرمایه و منابع مالی صندوق

ماده 6– سرمایه اولیه صندوق ،چهار صد میلیارد (000/000/000/400) ریال می باشد که به چهارصد هزار سهم یک میلیون ریالی تقسیم و توسط دولت تأمین و پرداخت خواهد شد و تمام آن متعلق به دولت و غیرقابل انتقال بوده و با رعایت مقررات مربوط قابل افزایش می باشد.

ماده 7– منابع مالی صندوق به شرح زیر می باشد:

ا – معادل پنج درصد عملکرد فروش سالیانه شرکت های سازنده شناور و تجهیزات صنایع دریایی (به استثنای صنایع نظامی) که از محل اعتبارات عمومی به مدت ده سال در بودجه های سالانه دولت پیش بینی و به حساب صندوق واریز می گردد.

2– ده درصد هزینه حمل مایعات نفتی و گازی وارداتی و صادراتی که توسط ناوگان غیر ایرانی حمل می شود.

3– دریافت منابع و تسهیلات ریالی و ارزی از مراکز مالی و بانکی داخل و خارج از کشور، با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

4 ‏– کمک های دولتی و پرداخت های تشویقی دولت موضوع مواد (2) و (3) قانون توسعه و حمایت از صنایع ‏دریایی .

5 ‏– درآمد حاصل از فعالیت صندوق .

6– هدایای اشخاص حقیقی و حقوقی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

ماده 8– صندوق در موارد زیر مجاز است از اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در زمینه صنایع دریایی از محل منابع مالی مربوط و در چارچوب قوانین و مقررات مربوط حمایت مالی نماید:

‏الف – پرداخت تا سقف بیست درصد قیمت بین المللی شناور مورد مناقصه بین المللی یا سفارش شده، تحت عنوان تعرفه ترجیحی به سازندگان داخلی برنده مناقصه بین المللی منوط به رعایت قانون حداکثر استفاده از توان فنی و مهندسی تولیدی و صنعتی و اجرایی کشور در اجرای پروژه ها و ایجاد تسهیلات به منظور صدور خدمات – مصوب 1375- .

‏ب – اعطای هر گونه تسهیلات و حمایت های مالی موضوع قانون یاد شده بر اساس آیین نامه های اداری، مالی و معاملاتی صندوق که به تصویب مجمع عمومی می رسد.

پ – مساعدت جهت تأمین ضمانت نامه های مورد نیاز شرکت های مشمول و متقاضیان خرید شناور از سازندگان داخلی و متقاضیان احداث مجتمع یا کارگاه های تعمیر و ساخت کشتی در کشور جهت ارایه به بانک ها و مؤسسات مالی و یا سایر مراجع ذی ربط.

‏ت – مساعدت به سازندگان داخلی جهت جبران بخشی از هزینه های ناشی از افزایش جهانی قیمت مواد و تجهیزات و ملزومات مورد نیاز پروژه های ساخت کشتی و سایر سازه های دریایی که در زمان انعقاد قرارداد غیرقابل پیش بینی بوده با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

‏ث – تأمین منابع جهت جبران خسارات وارد شده به متقاضیان خرید کشتی از داخل به علت تأخیر در تکمیل و تحویل توسط سازنده داخلی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

‏ج (اصلاحی 04/12/1389)– اعطای تسهیلات بلاعوض معادل مالیات بر درآمد پرداختی سالانه مالکان ایرانی شناورهایی که با استانداردهای ملی یا جهانی در داخل کشور ساخته و به ثبت رسیده باشند حداکثر به مدت ده سال.

‏چ – اعطای تسهیلات بلاعوض معادل مالیات بر درآمد پرداختی همان سال به مالکان شناورهای تحت پرچم جمهوری اسلامی ایران که دارای گواهینامه معتبر از مؤسسات رده بندی پذیرفته شده توسط سازمان بنادر و دریانوردی می باشند و توسط کارخانه های داخلی سازنده کشتی تعمیر دوره ای می گردند.

تبصره 1– میزان تعرفه ترجیحی موضوع بند «الف» بر پایه درصد استفاده از توان داخلی و توسط شورای عالی صنایع دریایی تعیین می گردد.

تبصره 2– تصمیم گیری در خصوص بندهای «ت» و «ث» این ماده توسط شورای یاد شده انجام خواهد شد.

ماده 9– زمینه ها و اولویت های صنعتی مورد حمایت صندوق هر ساله توسط شورای مذکور تعیین و اعلام
می گردد.

ماده 10– صندوق می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط با انجام سپرده گذاری و از طریق بانک های داخلی نسبت به اعطای تسهیلات با شرایط مناسب به متقاضیان خرید از سازندگان داخلی شناور اقدام نماید.

فصل سوم – ارکان صندوق

ماده 11– صندوق دارای ارکان ذیل می باشد:
1‏- مجمع عمومی
2- هیئت مدیره
3- مدیر عامل
3 ‏- بازرس (حسابرس)

ماده 12– اعضای مجمع عمومی صندوق عبارتند از:

الف – وزیر صنایع و معادن (رییس مجمع)

‏ب – وزیر امور اقتصادی و دارایی

‏پ – وزیر راه و ترابری

‏ت – وزیر بازرگانی

‏ث – وزیر نفت

‏ج – وزیر دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح

چ – وزیر جهاد کشاورزی

‏ح – معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور

ماده 13– وظایف و اختیارات مجمع عمومی عادی به شرح زیر تعیین می شود:

الف – تعیین خط مشی کلی صندوق .

‏ب – بررسی گزارش عملکرد سالانه هیئت مدیره و بازرس (حسابرس) و اتخاذ تصمیمات لازم.

‏پ – بررسی و تصویب بودجه سالانه، ترازنامه، حساب سود و زیان و صورت های مالی صندوق که از طرف هیئت مدیره به بازرس و توسط بازرس به مجمع ارایه می گردد.

ت (اصلاحی 04/12/1389)– نصب و عزل اعضای هیئت مدیره و مدیر عامل و تعیین حقوق و مزایا و پاداش اعضای هیئت مدیره و
حق الزحمه بازرس و حقوق و مزایای مدیر عامل حسب مورد با رعایت قانون مدیریت خدمات کشوری و سایر قوانین و مقررات مربوط.

ث – تصویب آیین نامه های مالی ، اداری و معاملاتی صندوق به پیشنهاد هیئت مدیره.

‏ج – اتخاذ تصمیم در مورد مطالبات صندوق.

‏چ – بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد سایر مواردی که از طرف هیئت مدیره و یا سایر ارکان صندوق در خصوص تحقق اهداف صندوق پیشنهاد می شود.

‏ح – سایر وظایف و اختیاراتی که طبق این اساسنامه و یا قوانین و مقررات مربوط بر عهده مجامع عمومی ‏می باشد.

ماده 14– وظایف و اختیارات مجمع عمومی فوق العاده به شرح زیر تعیین می شود:

الف – پیشنهاد تغییر و اصلاح اساسنامه صندوق و ارایه آن به هیئت وزیران.

‏ب – بررسی و تصویب مواردی که بنا به درخواست اعضا یا بازرس و یا مدیر عامل، مجمع عمومی فوق العاده ‏تشکیل می گردد.

‏پ – اتخاذ تصمیم در مورد افزایش یا کاهش سرمایه صندوق با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

ت – اتخاذ تصمیم در خصوص انحلال صندوق و ارایه آن به هیئت وزیران.

‏ث – تصویب سایر پیشنهادهای مربوط به تحقق اهداف صندوق.

تبصره 1– مجمع عمومی عادی صندوق دو بار در سال تشکیل می شود و با حضور رییس مجمع و حداقل چهار نفر از اعضا رسمیت یافته و مصوبات با حداکثر آرای اعضای حاضر معتبر خواهد بود.

تبصره 2– مجمع عمومی فوق العاده بنا به درخواست مدیر عامل یا دو سوم اعضا و یا بازرس حسب مورد تشکیل می گردد.

ماده 15– هیئت مدیره صندوق مرکب از پنج نفر است که به پیشنهاد رییس مجمع و تصویب مجمع عمومی به مدت دو سال انتخاب و با حکم رییس مجمع منصوب می گردند. انتخاب مجدد اعضای هیئت مدیره بلامانع است و پس از انقضای مدت عضویت آنان مادام که مدیر یا مدیران جدید انتخاب یا معرفی نگردیده اند، همچنان عهده دار مسؤولیت خواهند بود.

تبصره – حداقل دو نفر از اعضای هیأت مدیره از بخش غیر دولتی خواهد بود که توسط انجمن های فعال در صنایع از بین افراد متخصص و با تجربه به رییس مجمع معرفی می گردند. افراد مذکور به عنوان عضو غیرموظف با داشتن حق رأی در هیأت مدیره حضور خواهند داشت.

ماده 16– هیئت مدیره دارای وظایف و اختیارات زیر می باشد:

‏الف – اجرای تصمیمات مجمع عمومی

ب – تهیه و تنظیم سیاست های کلی و خط مشی عمومی و برنامه اجرایی صندوق و پیشنهاد به مجمع عمومی

‏پ – تهیه عملکرد سالانه ء ترازنامه، حساب سود و زیان و صورت های مالی صندوق و ارایه گزارش عملیات ‏صندوق به مجمع عمومی

‏ت – تنظیم بودجه سالانه صندوق و ارایه آن به مجمع عمومی

‏ث – تهیه آیین نامه ها و ضوابط مربوط براساس مفاد این اساسنامه و ارایه آن به مجمع عمومی

ج – تهیه ساختار و تشکیلات صندوق و ارایه آن به مجمع عمومی

‏چ – تصویب آیین نامه داخلی مورد نیاز براساس پیشنهاد مدیر عامل

‏ح (اصلاحی 04/12/1389)– تعیین ضوابط مزبور به عقد و لغو قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی با رعایت قوانین و مقررات مربوط

‏خ – پیشنهاد در مورد تأسیس یا انحلال شعب یا نمایندگی های داخل کشور به مجمع عمومی

‏د – ارایه پیشنهادهای مربوط به تغییر و اصلاح اساسنامه و نیز کاهش یا افزایش سرمایه صندوق به مجمع عمومی فوق العاده

‏ذ – اتخاذ تصمیم در مورد خرید، فروش و اجاره، قبول ضمانت یا ظهر نویسی تضمینات، توثیق یا رهن اموال غیر منقول، سرمایه گذاری، مشارکت و پیمانکاری در چارچوب آیین نامه های مصوب مجمع عمومی .

‏ر – افتتاح حساب های ارزی و ریالی در بانک های داخلی و خارجی و استفاده از آنها به نام صندوق و انسداد حساب های یاد شده حسب مورد با رعایت قوانین و مقررات مربوط.

‏ز – پیشنهاد صلح، سازش و ارجاع امر به داوری با رعایت اصل یکصد و سی و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به مجمع عمومی.

‏ژ – سایر وظایفی که طبق این اساسنامه و سایر قوانین و مقررات مربوط بر عهده هیئت مدیره می باشد.

تبصره – هیئت مدیره می تواند ایفای بخشی از وظایف و اختیارات خود را با تعیین موارد به مدیر عامل تفویض نماید، ولی این واگذاری رافع مسؤولیت هیأت مدیره نخواهد بود.

ماده 17– مدیر عامل صندوق به پیشنهاد هیئت مدیره و تصویب مجمع از بین اعضای هیئت مدیره و یا خارج از آن برای مدت دو سال انتخاب و با حکم رییس مجمع منصوب می گردد و تجدید انتخاب وی بلامانع است.

ماده 18 ‏– وظایف و اختیارات مدیر عامل به شرح زیر است:

‏الف – انجام امور اداری و مالی و عملیات موضوع صندوق و اجرای مصوبات هیئت مدیره و مجمع عمومی

‏ب – رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره امور اداری، آموزشی و استخدام کارکنان طبق آیین نامه های مصوب و سایر قوانین و مقررات مربوط.

‏پ – اسناد و اوراق مالی و اسناد تعهد آور و قرارداد های شرکت باید به امضای مدیر عامل و یکی از اعضای هیئت مدیره به انتخاب هیئت مدیره برسد و چک ها علاوه بر امضای افراد یاد شده به امضای ذی حساب و یا نماینده وی خواهد رسید و سایر مکاتبات و اسناد با امضای مدیر عامل خواهد بود.

تبصره– مدیر عامل می تواند حق امضای خود را به موجب ابلاغ کتبی در مواردی و با مسءولیت خود به هر یک از مسؤولان یا کارکنان صندوق تفویض نماید.

‏ت – نمایندگی صندوق در مقابل مراجع قضایی و اداری و نیز در مقابل سایر اشخاص با حق تعیین وکیل و نمایندگی و نیابت.

‏ث – صلح و سازش و ارجاع به داوری و استرداد دعوی با رعایت قوانین و مقررات مربوط .

‏ج – تهیه بودجه سالانه و تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارش های مالی و سایر گزارش ها برای ‏ارایه به هیئت مدیره.

‏چ – ارایه پیشنهاد افزایش یا کاهش سرمایه و سایر پیشنهادات مالی به هیئت مدیره .

‏ح – اقدام در مورد وصول مطالبات و بستانکاری های صندوق و گزارش مشکلات به هیأت مدیره.

خ – اجرای اقدامات لازم در مورد تعهدات صندوق.

‏د – ایفای وظایف و اختیاراتی که هیئت مدیره به مدیر عامل تفویض می نماید.

ذ – سایر وظایف و اختیاراتی که قوانین و مقررات بر عهده مدیر عامل قرار می دهد.

ماده 19– مجمع عمومی عادی هر سال با رعایت قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه ای حسابداران
ذی صلاح به عنوان حسابدار رسمی – مصوب 1372 – و به پیشنهاد وزیر صنایع و معادن ، یک نفر را به عنوان بازرس (حسابرس) برای مدت یک سال انتخاب می نماید. بازرس(حسابرس) علاوه بر تکالیف قانونی دارای وظایف زیر می باشند:

1‏– انجام عملیات حسابرسی صندوق

2 ‏– رسیدگی به ترازنامه و صورت درآمدها و هزینه ها و حساب سود و زیان صندوق و تهیه گزارش های لازم و ارایه به مجمع عمومی.

3 ‏– رسیدگی به دفاتر و حساب های صندوق و اخذ هر گونه توضیح و اطلاع از مدیران و کارکنان صندوق با اطلاع مدیر عامل.

تبصره-مدیر عامل دستور همکاری اعضای صندوق با بازرس را در موارد لزوم صادر می نماید.

4– بازرس (حسابرس) حق مداخله در عملیات اجرایی صندوق را ندارد، ولی می تواند نظرات خود را به مجمع عمومی ارایه نماید.

ماده 20– سال مالی صندوق از اول فروردین ماه هر سال شروع و در آخر اسفندماه همان سال خاتمه می یابد، به استثنای سال اول که از تاریخ ثبت صندوق شروع و به آخر اسفندماه همان سال ختم می شود.

ماده 21– ترازنامه و حساب سود و زیان و سایر صورت های مالی صندوق ظرف دو ماه پس از سالی مالی توسط هیئت مدیره به بازرس صندوق تسلیم شود.

ماده 22– سود خالص صندوق در هر سال مالی پس از طی مراحل قانونی به حساب سرمایه صندوق منظور
می گردد.

ماده 23– به منظور تمرکز وجوه و سرمایه اولیه صندوق موضوع ماده (6) این اساسنامه ،حسابی نزد یکی از
بانک های کشور با تصویب هیئت مدیره صندوق افتتاح می گردد.

ماده 24– در صورتی که میزان اندوخته احتیاطی تا معادل سرمایه صندوق بالغ گردد ، مجمع عمومی نسبت به انتقال آن به حساب سرمایه یا نگهداری آن در همان حساب و همچنین نحوه محاسبه اندوخته احتیاطی برای
سال های بعد تصمیم لازم را اتخاذ خواهد نمود.

ماده 25– انحلال و تسویه صندوق با پیشنهاد رییس مجمع و تأیید مجمع عمومی و تصویب هیئت وزیران و با تصویب مجلس شورای اسلامی خواهد بود.

این اساسنامه به موجب نامه شماره 38202/30/89 ‏مورخ 15/2/1389 شورای نگهبان به تأیید ‏شورای یاد شده رسیده است.

محمدرضا رحیمی – معاون اول رییس جمهور

اصلاح اساسنامه بانک توسعه تعاون
مصوب 1389,03,23

هیأت وزیران در جلسه مورخ 23/3/1389 با توجه به نظر رییس مجلس شورای اسلامی، موضوع نامه شماره 14117هـ/ب مورخ 10/3/1389 موافقت نمود:

اساسنامه بانک توسعه تعاون موضوع تصویبنامه شماره 97914/ت41484هـ مورخ 13/5/1388 به شرح زیر اصلاح می شود:

الف – در ماده (2) عبارت «تقویت تعاونی ها» به عبارت «تأمین منابع سرمایه ای بخش تعاونی» ‏تغییر می یابد.

ب – بند (3) ماده (6) به شرح زیر اصلاح می شود:
3- فراهم نمودن بستر مناسب برای توسعه مشارکت بخش تعاونی در فعالیت های اقتصادی.

ج – بند (4) ماده (6) به شرح زیر اصلاح می شود:
4- حمایت مالی و اعتباری از انتقال فعالیت ها و کاهش تصدی های بخش دولتی اقتصاد به بخش تعاونی.

د – در بند (4) ماده (12‏) واژه «تصویب» به عبارت «تصمیم گیری در خصوص» تغییر می یابد و عبارت «و تصویب آن در هیأت وزیران» به انتهای بند مذکور اضافه می شود.

هـ – در بند (5) ماده (12) عبارت «وزیر تعاون» به عبارت «رییس مجمع» تغییر می یابد.

و – در بند (10) ماده (12‏) عبارت «اتخاذ تصمیم و» حذف و عبارت «جهت تصمیم گیری در ‏مراجع ذی صلاح قانونی» به انتهای آن اضافه می شود.

ز – در بند (2‏) ماده (14) عبارت «کاهش یا» حذف می شود.

ح – در ماده (15‏) عبارت «وزیر تعاون» به عبارت «رییس مجمع» تغییر می یابد.

ط – در انتهای بند (5) ماده (18‏) عبارت «در مراجع ذی صلاح قانونی» اضافه می شود.

ی – در انتهای بند (6‏) ماده (18‏) عبارت «با رعایت ماده (19‏) قانون عملیات بانکی بدون ربا (بهره) _ مصوب 1362-» اضافه می شود.

این اصلاحیه به موجب نامه شماره 38782/30/89 مورخ 3/4/1389 شورای نگهبان به تأیید شورای یاد شده رسیده است.

معاون اول رییس جمهور ـ محمدرضا رحیمی

بسمه تعالی
«با صلوات بر محمد و آل محمد»
‏وزارت رفاه و تأمین اجتماعی

هیأت وزیران در جلسه مورخ 20 /4/ 1389‏بنا به پیشنهاد وزارت رفاه و تأمین اجتماعی و تأیید شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی و به استناد ماده (17) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی-مصوب 1383 – اساسنامه صندوق تأمین اجتماعی را به شرح زیر تصویب نمود:

اساسنامه صندوق تأمین اجتماعی
مصوب 1389,04,20با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده 1– سازمان تأمین اجتماعی موضوع ماده (1) قانون تأمین اجتماعی – مصوب 1354- که به موجب تبصره (2) ماده (12) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی به صندوق تأمین اجتماعی تغییر نام یافته است، از این پس بر اساس مفاد این اساسنامه و سایر قوانین و مقررات مربوط اداره می شود.

ماده 2‏– هدف صندوق تأمین اجتماعی که در این اساسنامه به اختصار صندوق نامیده می شود، اجرا ، تعمیم و گسترش انواع بیمه های اجتماعی و درمانی و استقرار نظام هماهنگ متناسب با اهداف نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی و تمرکز وجوه و درآمدهای موضوع قانون تأمین اجتماعی با به کارگیری اصول محاسبات بیمه ای درحوزه بیمه و رعایت اصول بنگاه داری و اقتصادی در حوزه سرمایه گذاری با بهره گیری از وجوه و ذخایر در اختیار صندوق می باشد.

ماده 3– موضوع فعالیت صندوق در راستای تحقق اهداف بیمه ای مقرر در قوانین و مقررات مربوط از جمله قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی و قانون تأمین اجتماعی همچون بازنشستگی، بیکاری، حوادث و بیماری ها، غرامت دستمزد، مستمری از کارافتادگی و بازماندگان و همچنین خدمات درمانی و تشکیل، اداره و نظارت بر بخش های بیمه های اجتماعی و درمانی و فعالیت های اقتصادی (شرکت های سرمایه گذاری تحت پوشش ) مربوط می باشد.

ماده 4– ‏صندوق دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی می باشد و به صورت مؤسسه عمومی غیر دولتی زیر مجموعه وزارت رفاه و تأمین اجتماعی طبق مقررات این اساسنامه و سایر قوانین و مقررات مربوط اداره خواهد شد.

ماده 5– مرکز اصلی صندوق در تهران است و می تواند در تهران و سایر مناطق کشور از طریق شعب و نمایندگی ها یا از طریق واگذاری برخی از امور به کارگزاری ها با رعایت تبصره (1) ماده (12) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی نسبت به انجام وظایف قانونی خود اقدام نماید.

تبصره 1– امکان جا بجایی مرکز اصلی صندوق در اختیار هیأت امنا می باشد.

تبصره 2– صندوق مجاز است با رعایت قوانین و مقررات مربوط بر حسب ضرورت نسبت به تأسیس شعبه یا نمایندگی در خارج از کشور اقدام نماید.

ماده 6– ارکان صندوق به شرح زیر است :

‏الف – هیأت امنا

‏ب – هیأت مدیره

‏پ – مدیر عامل

‏ت – هیأت نظارت

ماده 7 – تعداد اعضای هیأت امنای صندوق بر اساس قانون اصلاح ماده (113) قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تأمین اجتماعی و صندوق های بازنشستگی و بیمه های درمانی – مصوب 1388- که از جمله مسؤولیت هیأت امنای صندوق را عهده دار است جمعاً نه نفر بوده و به صورت زیر تعیین می گردند:

‏الف – شش نفر با پیشنهاد وزیر رفاه و تأمین اجتماعی و تصویب شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی

ب – سه نفر باقی مانده مطابق جزء (2) بند (الف) ماده (17‏) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی

تبصره 1– اعضای هیأت امنا برای مدت چهار سال انتخاب می شوند و جایگزینی پیش از موعد و تجدید انتخاب آنها بلامانع است و حکم انتصاب رئیس و اعضای هیأت امنا توسط وزیر رفاه و تأمین اجتماعی صادر می شود.

تبصره 2– چنانچه هر یک از اعضای هیأت امنا بر کنار ، فوت یا استعفا نماید یا بیش از سه جلسه متوالی با تشخیص رئیس هیأت امنا بدون عذر موجه غیبت کند، جانشین او برای بقیه مدت مقرر به نحو مذکور در این ماده انتخاب خواهد شد.

تبصره 3‏– جلسات هیأت امنا حداقل با حضور شش نفر از اعضا رسمیت یافته و تصمیمات آن با رأی موافق حداقل پنج عضو حاضر قطعیت خواهد یافت.

تبصره 4– در صورتی که یکی از اعضای هیأت امنا شخص وزیر رفاه و تأمین اجتماعی باشد، ریاست هیأت امنا به عهده وی خواهد بود.

ماده 8 ‏– وظایف و اختیارات هیأت امنا به شرح زیر می باشد:

الف – تصویب خط مشی و راهبردهای کلان صندوق

‏ب – تصویب برنامه و بودجه، صورت های مالی و عملکرد سالانه صندوق

پ – نصب و عزل اعضای هیأت مدیره و هیأت نظارت

تبصره – نصب و عزل مدیر عامل صندوق با پیشنهاد هیأت امنا و تأیید و حکم وزیر رفاه و تأمین اجتماعی انجام می پذیرد.

‏ت – تعیین حقوق و مزایا و پاداش اعضای هیأت مدیره، مدیر عامل و حق الزحمه هیأت نظارت در حدودی که شورای حقوق و دستمزد ( با رعایت ماده 74‏ قانون مدیریت خدمات کشوری) تعیین می نماید.

‏ث – تصویب آیین نامه های مالی، معاملاتی، اداری ، استخدامی و سایر آیین نامه های مورد نیاز صندوق

‏ج – تصویب شاخص های عملکرد بر اساس اهداف و راهبردهایی که توسط هیأت مدیره تدوین و پیشنهاد می گردد.

‏چ – بررسی و تصویب تشکیلات کلان صندوق به پیشنهاد هیأت مدیره

‏ح – پیشنهاد اصلاح اساسنامه به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی جهت بررسی و در صورت تأیید، ارسال آن جهت تصویب نهایی در هیأت وزیران.

‏خ – بررسی و اتخاذ تصمیم درخصوص سایر مواردی که بنا به پیشنهاد هیأت مدیره صندوق در هیأت امنا مطرح می شود.

د – پیشنهاد تغییر یا اصلاح قوانین و مقررات بازنشستگی (از جمله نرخ حق بیمه و سن بازنشستگی) بر اساس شاخص های جمعیتی امید به زندگی و محاسبات بیمه ای جهت تصویب در هیأت وزیران و سیر مراحل قانونی.

تبصره 1– نحوه تشکیل و اداره جلسات هیأت امنا به موجب آیین نامه ای خواهد بود که پس از تشکیل اولین جلسه به تصویب هیأت امنا می رسد.

تبصره 2– مدیر عامل و اعضای هیأت مدیره با دعوت هیأت امنا بدون حق رأی در جلسات هیأت امنا شرکت می کنند.

تبصره 3– هیأت امنا برای بررسی و اظهار نظر درخصوص مسائل صندوق می تواند کارگروه های تخصصی داشته باشد . ترتیب تشکیل جلسات کارگروه های تخصصی طبق آیین نامه ای خواهد بود که ظرف سه ماه پس از تشکیل اولین جلسه به تصویب هیأت امنا می رسد. ‏

ماده 9‏(اصلاحی 07/03/1391)– اعضای هیأت مدیره صندوق مطابق بند ( ب) و تبصره (1) ماده (17) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی متشکل از پنج یا هفت نفر دارای تخصص و تجارب مختلف مورد نیاز می باشد که از سوی هیأت امنا برای مدت چهار سال انتخاب خواهند شد و انتخاب مجدد آنها بلامانع می باشد.

تبصره 1– صدور احکام اعضای هیأت مدیره به عهده وزیر رفاه و تأمین اجتماعی است.

تبصره 2– هیأت مدیره در اولین جلسه از بین اعضای خود یک نفر را به عنوان رئیس، یک نفر نایب رئیس و یک نفر منشی انتخاب می نماید.

ماده 10– وظایف رئیس هیأت مدیره به شرح زیر است:

الف – دعوت از اعضای هیأت مدیره جهت تشکیل جلسات

ب – اداره جلسات هیأت مدیره

‏پ – انعکاس پیشنهادهای هیأت مدیره به هیأت امنا و ابلاغ مصوبات هیأت امنا و هیأت مدیره به ‏مدیر عامل.

تبصره – در غیاب رئیس هیأت مدیره، تمامی وظایف را نایب رییس برعهده دارد.

ت – مکاتبه لازم با دستگاه ها و مراجع ذی صلاح.

ماده 11– مدت عضویت اعضای هیأت مدیره چهار سال است. تجدید انتخاب یا جایگزینی قبل از موعد آنان به ترتیب مقرر در این اساسنامه خواهد بود.

تبصره 1‏– تا زمان انتخاب اعضای هیأت مدیره جدید، هیأت مدیره قبلی در سمت خود انجام وظیفه خواهند نمود.

تبصره 2– در صورت استعفا، عزل یا فوت هر یک از اعضای هیأت مدیره، هیأت امنا به ترتیب مقرر در این اساسنامه، ظرف یک ماه جانشین وی را تعیین می نماید.

ماده 12 ‏– وظایف و اختیارات هیأت مدیره به شرح زیر است:

الف – بررسی و تدوین خط مشی، راهبردهای کلان و برنامه های اجرایی لازم برای دستیابی به اهداف صندوق جهت ارایه به هیأت امنا

ب – تدوین برنامه عملیاتی با رعایت اصول بهره وری جهت تحصیل اهداف راهبردی و خط مشی به صورت سالانه و پنج ساله

‏پ – بررسی و تدوین بودجه، صورت های مالی و عملکرد سالانه صندوق جهت ارایه به هیأت امنا

‏ت – بررسی و تدوین آیین نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی و سایر آیین نامه ها و ضوابط مورد نیاز و ارایه آنها به هیأت امنا

‏ث – بررسی و تدوین ساختار و تشکیلات کلان صندوق و ارایه آن به هیأت امنا و تصویب تشکیلات تفصیلی صندوق براساس اصول و معیارهای ابلاغی هیأت امنا

‏ج – بررسی و تأیید نحوه استفاده و بهره برداری از وجوه و ذخایر صندوق و پیشنهاد آن به هیأت امنا

‏چ – تعیین اعضای هیأت مدیره شرکت ها و مؤسسات تابع بدون واسطه و هلدینگ های زیرمجموعه ‏جهت صدور حکم توسط مدیر عامل پس از تأیید وزیر رفاه و تأمین اجتماعی

‏‏ح – نظارت بر عملکرد شرکت ها و مؤسسات تابع صندوق و ارایه گزارش به هیأت امنا

‏‏خ – انجام سایر امور لازم برای صندوق در چارچوب این اساسنامه و قوانین و مقررات مربوط
‏د – پیشنهاد ضوابط مربوط به قرارداد های بیمه های تکمیلی و سایر قراردادهای توافقی به هیأت امنا

‏‏ذ – انتخاب نمایندگان صندوق جهت حضور در جلسات مجامع مؤسسات و شرکت هایی که تمام یا قسمتی از سهام آنها متعلق به صندوق می باشد.

‏‏ر – تفریغ بودجه سال قبل تا پایان خرداد هر سال و ارایه آن به همراه ارزیابی عملکرد صندوق به هیأت امنا

تبصره – هیأت مدیره می تواند در صورت لزوم بخشی از اختیارات خود را به مدیر عامل تفویض نماید. این واگذاری رافع مسؤولیت هیأت مدیره نخواهد بود.

ماده 13– جلسات هیأت مدیره با حضور حداقل چهار نفر از اعضا رسمیت یافته و تصمیمات آنان با رأی موافق حداقل سه نفر از اعضای حاضر معتبر خواهد بود.

تبصره – نحوه تشکیل و اداره جلسات هیأت مدیره به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به ‏تصویب هیأت مدیره می رسد.

ماده 14‏– نصب و عزل مدیر عامل با پیشنهاد هیأت امنا و تأیید و حکم وزیر رفاه و تأمین اجتماعی برای مدت چهار سال صورت می گیرد.

تبصره – در صورت ضرورت، وزیر رفاه و تأمین اجتماعی می تواند برای حداکثر شش ماه به منظورانجام مسؤولیت های مدیر عامل صندوق، سرپرست تعیین و منصوب نماید.

ماده 15 – وظایف و اختیارات مدیر عامل به شرح زیر است:

‏الف – اداره امور جاری صندوق در چارچوب قوانین و مقررات، خطی مشی ها، برنامه ها و دستورا لعمل های مصوب هیأت امنا و هیأت مدیره.

‏ب – تهیه و تنظیم برنامه و بودجه ، گزارش ها و صورت های مالی و عملکرد صندوق جهت ارایه به ‏هیأت مدیره.

پ -استقرار و عملیاتی نمودن ساختار و تشکیلات مصوب.

ت – نظارت بر عملکرد شرکت ها و مؤسسات تابع صندوق و ارایه گزارش به هیأت مدیره.

ث – پاسخگویی به هیأت مدیره ‏در خصوص مأموریت های محول شده.

ج – صدور احکام نصب و عزل اعضای هیأت مدیره شرکت ها و مؤسسات تحت پوشش پس از ‏تصویب هیأت مدیره صندوق.

چ – صدور احکام نصب و عزل مدیر عامل شرکت ها و مؤسسات تحت پوشش بی واسطه پس از پیشنهاد هیأت مدیره آن شرکت ها و تصویب هیأت مدیره صندوق.

ح – نصب و عزل معاو نان مدیر عامل و مدیران استانی.

تبصره 1– نصب و عزل مذکور در این ماده پس از تأیید وزیر رفاه و تأمین اجتماعی امکان پذیراست.

تبصره 2– مدیر عامل در مقابل اشخاص حقیقی و حقوقی در مراجع قانونی، نماینده صندوق می باشد و می تواند این اختیار را شخصاً یا به وسیله نمایندگان یا وکلایی که تعیین می کند، اعمال نماید. این تفویض، رافع مسؤولیت های قانونی وی نخواهد بود.

تبصره 3– مکاتبات، قراردادها و اسناد تعهد آور صندوق در چارچوب ضوابط، مقررات و آیین نامه های مربوط با امضای مدیر عامل و با مهر صندوق معتبر خواهد بود.

تبصره 4– مدیر عامل می تواند با مسؤولیت خود، قسمتی از وظایف و اختیاراتش را به مدیران اجرایی صندوق تفویض نماید.

تبصره 5– چک های صادرشده با امضای مدیر عامل و مدیر مالی و مهر صندوق معتبر خواهد بود.

ماده 16– اعضای هیأت نظارت مرکب از سه نفر دارای تخصص ها و تجارب مختلف مورد نیاز می باشد که از سوی هیأت امنا برای مدت چهارسال انتخاب خواهند شد و انتخاب مجدد آنها بلامانع می باشد.

تبصره 1‏– هیأت نظارت حق هیچگونه دخالتی در امور اجرایی صندوق نخواهد داشت و در اجرای وظایف خود جهت دریافت اطلاعات مورد نیاز و رسیدگی به دفاتر و مدارک باید از طریق مدیر عامل اقدام نماید.

تبصره 2– مدیر عامل موظف است هر گونه مدارک یا توضیحاتی را که مورد درخواست کتبی هیأت نظارت باشد، در مهلت های قانونی یا تعیین شده در اختیار آنان قرار دهد.

تبصره 3– اداره امور داخلی هیأت نظارت و طرز تشکیل جلسات آن و نحوه انجام رسیدگی طبق آیین نامه ای خواهد بود که توسط هیأت یاد شده تدوین و تصویب خواهد شد.

تبصره 4– انتخاب رئیس هیأت نظارت از بین اعضای هیأت نظارت، به عهده رئیس هیأت امنای صندوق می باشد.

تبصره 5– صدور احکام اعضا و رئیس هیأت نظارت به عهده وزیر رفاه و تأمین اجتماعی می باشد.

تبصره 6– وظایف بازرس قانونی به عهده سازمان حسابرسی می باشد که گزارش خود را به هیأت ‏نظارت جهت بررسی و اظهار نظر ارایه خواهد نمود.

ماده 17‏– وظایف و اختیارات هیأت نظارت به شرح زیر است:

‏الف – نظارت بر حسن اجرای مفاد اساسنامه و تطبیق عملیات صندوق با مقررات قانونی

‏ ب – اظهار نظر در خصوص ترازنامه و عملکرد تنظیمی قبل از طرح در هیأت امنا

‏پ – اظهارنظر در خصوص گزارش بازرس قانونی و ارایه به هیأت امنا

ت – انجام سایر وظایفی که به موجب این اساسنامه یا قوانین و مقررات در صلاحیت هیأت نظارت می باشد.

تبصره – چنانچه هیأت نظارت در اداره امور صندوق عملی خلاف قوانین و مقررات یا مغایر مفاد این اساسنامه مشاهده نماید، مراتب را به هیأت مدیره اعلام و هیأت مدیره ظرف پانزده روز پاسخ مکتوب را اعلام می کند و هیأت نظارت پس از بررسی، گزارش نهایی را به اطلاع هیأت امنا خواهد رساند.

ماده 18‏– سال مالی صندوق از اول فروردین هر سال آغاز و در پایان اسفند همان سال خاتمه می یابد.

تبصره – متناسب با سال مالی مذکور جهت تهیه تراز تلفیقی، سال مالی مؤسسات و شرکت های متلعق وابسته اصلاح می گردد.

ماده 19– دارایی ها و درآمدهای صندوق به شرح زیر است:

الف – وجوه و دارایی های موجود و منافع حاصل از سرمایه گذاری های صندوق

ب – حق بیمه های دریافتی و دریافتنی شامل سهم بیمه شدگان، کارفرمایان و دولت

‏پ – وجوه حاصل از خسارات، جرایم و جزاهای نقدی موضوع قوانین و مقررات مربوط یا احکام ‏قطعی دادگاه ها

ت – هدایا و کمک های اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از داخل یا خارج کشور

ث – بدهی ها، کمک ها و تعهدات قانونی دولت به صندوق

ج – سایر منابعی که بر اساس ماده (7) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی یا قوانین و مقررات مربوط قابل جذب توسط صندوق باشد.

‏چ – ما به التفاوت سهم درمان مشمولان قانون تأمین اجتماعی موضوع تبصره (1) ماده (9) قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور – مصوب 1373-

ماده 20– هیأت مدیره مکلف است تا پایان آذر هر سال بودجه پیشنهادی صندوق را برای سال بعد تنظیم و به هیأت امنا ارایه نماید. هیأت امنا موظف است تا پایان بهمن همان سال، بودجه سال بعد را تصویب و به هیأت مدیره ابلاغ نماید.

ماده 21– ترازنامه سالانه و گزارش مالی صندوق باید تا پایان تیر جهت ارائه به مراجع قانونی ذی ربط تهیه و تسلیم گردد. گزارش مالی سالانه صندوق مشتمل بر صورت های مالی تلفیقی حسابرسی شده به همراه گزارش هیأت مدیره در مورد فعالیت و وضعیت عمومی صندوق در سال مورد گزارش باید تا پایان آبان به هیأت نظارت و هیأت امنا ارسال گردد.

تبصره 1‏– صورت های مالی تلفیقی سالیانه صندوق باید با رعایت استاندار دهای حسا بداری که توسط مرجع ذی صلاح قانونی تدوین شده یا می شود، تهیه و ارائه گردد.

تبصره 2‏– تصویب صورت های مالی صندوق توسط هیأت امنا به منزله مفاصا حساب مدیر عامل و اعضای هیأت مدیره برای عملکرد سال مورد نظر می باشد.

تبصره 3– هیأت نظارت مکلف است نسخه ای از نظرات خود در مورد ترازنامه سالانه و گزارش های مالی و صورت دارایی ها و بدهی ها را ظرف پانزده روز از تاریخ دریافت آن به هیأت مدیره تسلیم نماید.

تبصره 4 ‏– هیأت مدیره موظف است ظرف پانزده روز از تاریخ وصول نظرات هیأت نظارت، آن را بررسی و توجیهات خود را به هیأت امنا تقدیم کند.

ماده 22‏– هیأت امنای صندوق موظف است ظرف یک ماه از تاریخ وصول گزارش عملکرد سالانه و صورت های مالی و تلفیقی، تصمیم مقتضی اتخاذ نماید.

ماده 23 – هیأت مدیره مکلف است در مقاطع زمانی مناسب ( هر سه سال حداقل یک بار) گزارش محاسبات فنی (بیمه ای) صندوق را که توسط کارشناسان واجد صلاحیت حرفه ای تهیه گردیده است به همراه گزارش مالی تلفیقی به هیأت امنا ارائه نماید.

ماده 24 ‏– آیین نامه های مالی، معاملاتی، اداری و استخدامی به همراه آیین نامه های نحوه تشکیل و اداره جلسات هیأت مدیره و هیأت نظارت و سایر آیین نامه های مورد نیاز صندوق باید ظرف شش ماه پس از ابلاغ این اساسنامه توسط هیأت مدیره صندوق تدوین و به تصویب هیأت امنا برسد.

تبصره – تا زمانی که آیین نامه های مذکور به تصویب نرسیده اند، آیین نامه های موجود به قوت خود باقی می باشد.

ماده 25 ‏– اعضای هیأت امنا، هیأت مدیره، هیأت نظارت و مدیر عامل و اعضای درجه یک خانواده آنان نمی توانند در معاملاتی که با صندوق یا به حساب صندوق انجام می پذیرد، به طور مستقیم یا غیر مستقیم سهیم یا شریک باشند.

تبصره 1‏– اعضای هیأت امنا ، هیأت نظارت، هیأت مدیره و مدیر عامل در صورت فعالیت در رشته های پزشکی با مجوز هیأت امنا در خصوص عقد قرارداد درمانی خارج از وقت اداری جهت ارائه خدمات به بیمه شدگان تحت پوشش صندوق مشمول حکم این ماده نمی باشند.

تبصره 2 ‏– پرداخت حق بیمه توسط اشخاص حقیقی و حقوقی به صندوق معامله محسوب نمی شود.

محمدرضا رحیمی- معاون اول رییس جمهور

اساسنامه سازمان هدفمندسازی یارانه ها
مصوب 1389,04,27با اصلاحات و الحاقات بعدی

‏هیئت وزیران در جلسات مورخ 16 /12 /1388، 19 /2 /1389 و 27 /4 /1389 بنا به پیشنهاد مشترک وزارت امور اقتصادی و دارایی و معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و به استناد ماده (15) قانون هدفمند کردن یارانه ها – مصوب 1388 -، اساسنامه سازمان هدفمندسازی ‏یارانه ها را به شرح زیر تصویب نمود:

اساسنامه سازمان هدفمند سازی یارانه ها
مصوب 1389,04,27با اصلاحات و الحاقات بعدی

فصل اول – کلیات

ماده 1 – سازمان هدفمندسازی یارانه ها که در این اساسنامه به اختصار «سازمان» نامیده می شود، با ماهیت شرکت دولتی و دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و اداری است و تمام سرمایه آن متعلق به دولت است.

ماده 2 (اصلاحی 10/06/1392)– منابع سازمان حاصل از مواد (7)، (8) قانون هدفمند کردن یارانه ها و دیگر قوانین و مقررات خواهد بود.

‏ماده 3 – مرکز اصلی سازمان در تهران می باشد و مدت آن نامحدود است.

‏ماده 4 – سازمان و ارکان آن تابع قوانین و مقررات مربوط به شرکت های دولتی و قانون هدفمند کردن یارانه ها و این اساسنامه و آیین نامه های مربوط می باشد و در موارد سکوت تابع قوانین مربوط است.

فصل دوم – وظایف و اختیارات سازمان

ماده 5 – اهداف، مسؤولیت ها، وظایف و اختیارات موضوع قانون هدفمند کردن یارانه ها و سایر قوانین و مقررات مربوط، جزء وظایف و اختیارات سازمان می باشد.

ماده 6 – مسؤولیت ها و اختیارات و وظایف تفویضی قانونی و نیز مدیریت وجوه، اعتبارات و هزینه های موضوع قانون هدفمند کردن یارانه ها و سایر قوانین و مقررات مربوط بر عهده سازمان می باشد.

فصل سوم – ارکان سازمان

ماده 7 – سازمان دارای ارکان زیر است:

1 – مجمع عمومی

2 – ‏هیئت مدیره

3 – ‏مدیرعامل

4 – ‏بازرس یا بازرسان

ماده 8(اصلاحی 10/06/1392)– مجمع عمومی سازمان مرکب از اعضای زیر می باشد:

ماده 8– مجمع عمومی سازمان مرکب از اعضای زیر می باشد:
1- معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور (رییس)
2- وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
3- وزیر امور اقتصادی و دارایی
4- وزیر صنعت، معدن و تجارت
5- وزیر راه و شهرسازی
6- وزیر جهاد کشاورزی
7- وزیر نفت
8- وزیر نیرو

1 – رئیس جمهور (رئیس مجمع عمومی)

2 – ‏معاون اول رئیس جمهور (نایب رئیس مجمع عمومی)

3 – وزیر امور اقتصادی و دارایی

4 – وزیر بازرگانی

5 – وزیر جهاد کشاورزی

6 – وزیر راه و ترابری

7 – وزیر رفاه و تأمین اجتماعی

8 – وزیر صنایع و معادن

9 – وزیر کشور

10 – وزیر نفت

11 – ‏وزیر نیرو

12(اصلاحی 07/07/1389)– وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

13(اصلاحی 07/07/1389)– وزیر مسکن و شهرسازی

14 (اصلاحی 07/07/1389)– معاون حقوقی رئیس جمهور

15 (اصلاحی 07/07/1389)– معاون امور مجلس رئیس جمهور

16 (اصلاحی 07/07/1389)– معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور

17(اصلاحی 07/07/1389)– معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور

18 (اصلاحی 07/07/1389)– رئیس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

ماده 9(اصلاحی 10/06/1392)– اعضای هیئت مدیره متشکل از (5) نفر می باشند که به پیشنهاد معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند. رییس هیئت مدیره و مدیرعامل از بین اعضای هیئت مدیره به پیشنهاد معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور و تصویب مجمع عمومی انتخاب می شوند. احکام اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل توسط معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور صادر می شود.

ماده 10 (منسوخه 10/06/1392)– عزل و برکناری و موافقت با استعفای اشخاص مذکور با رئیس مجمع عمومی می باشد.

‏ماده 10 (اصلاحی 10/06/1392)– هیئت مدیره می تواند بخشی از اختیارات خود را به مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره تفویض نماید.

ماده 11 (اصلاحی 10/06/1392)– بازرس یا بازرسان از بین اشخاص حقیقی یا حقوقی ذی صلاح با تصویب مجمع عمومی تعیین می گردد.

ماده 13 (منسوخه 10/06/1392)– رئیس مجمع عمومی می تواند وظایف و اختیارات خود را به اشخاص دیگر عضو مجمع عمومی واگذار نماید.

ماده 12 (اصلاحی 10/06/1392)– وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است:

1 – بررسی و اظهارنظر و اتخاذ تصمیم نسبت به گزارش های ادواری و عملکرد سالانه، صورت های مالی و بودجه پیشنهادی هیئت مدیره.

2 – تصویب ضوابط و دستورالعمل های اجرایی برای فعالیت و وظایف سازمان در چارچوب قوانین و مقررات مربوط.

3 – تعیین و تصویب خط مشی و برنامه های کلان سازمان.

‏ماده 15 (منسوخه 10/06/1392)– ساختار سازمان با پیشنهاد مدیرعامل به تأیید رئیس مجمع عمومی می رسد.

ماده 13 (اصلاحی 10/06/1392)– هیئت مدیره وظایف و اختیارات زیر را دارا می باشد:

1 (اصلاحی 10/06/1392)– رسیدگی و تهیه بودجه سالانه، گزارش های عملکرد ادواری و سالانه و صورت های مالی سازمان و ارایه آنها به مجمع عمومی

2 – بررسی و پیشنهاد اصلاح یا تغییر مواد اساسنامه به مجمع عمومی برای ارایه به مراجع ذی صلاح

3 – بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد صلح و سازش و رد دعاوی و ارجاع به داوری و تعیین داور و همچنین استرداد دعوا برای طی مراحل قانونی با رعایت اصل یکصد و سی و نهم قانون اساسی

4 – بررسی و تهیه سقف ایجاد تعهد برای سال های آینده و ارایه آن به مجمع عمومی

5 – پیشنهاد خط مشی و برنامه های کلان سازمان به مجمع عمومی

6 – ارایه برنامه عملیاتی سازمان به مجمع عمومی برای تصویب

7 – انجام تمهیدات لازم برای اعمال وظایف نظارتی سازمان و حسابرسی داخلی نسبت به عملیات، معاملات و تمامی فعالیت های سازمان

8 – تعیین امضاهای مجاز سازمان

9 – بررسی و تصویب دستورالعمل های داخلی لازم برای اداره سازمان

10 – تشخیص مطالبات مشکوک الوصول و بررسی و پیشنهاد درباره مطالبات لاوصول برای اتخاذ تصمیم به مجمع عمومی

11 – تنظیم و انتشار گزارش های ادواری از فعالیت های سازمان

ماده 14 (اصلاحی 10/06/1392)– مدیرعامل دارای وظایف و اختیارات زیر می باشد:

1 – اجرای مصوبات و تصمیمات مجمع عمومی و هیئت مدیره

2 – تهیه و تنظیم پیشنهاد خط مشی برنامه عملیاتی و بودجه سالانه سازمان به هیئت مدیره

3 – تهیه و تنظیم صورت های مالی و گزارشهای عملکرد ادواری و سالانه سازمان و ارایه آن به هیئت مدیره

4 – معرفی دارندگان امضاهای مجاز سازمان به مراجع ذی ربط

5 – نظارت بر حسن اجرای آیین نامه ها و دستورالعمل های مورد اجرا در سازمان و انجام اقدامات لازم برای حسن اداره سازمان در چارچوب قوانین و مقررات مربوط

ماده 15 (اصلاحی 10/06/1392)– مدیرعامل می تواند به مسؤولیت خودبخشی از وظایف خود را به هر یک از اعضای هیئت مدیره و کارکنان سازمان تفویض نماید.

ماده 16 (اصلاحی 10/06/1392)– مدیرعامل نماینده قانونی سازمان در تمامی مراجع اداری و قضایی است و برای دفاع از حقوق سازمان و تعقیب دعاوی و طرح آن اعم از کیفری، حقوقی، اداری و هرگونه حقوق و اختیارات قانونی با حق توکیل است. مدیرعامل می تواند پس از اخذ نظر هیئت مدیره با رعایت اصل (139‏) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نسبت به ارجاع موارد به داوری اقدام کند.

ماده 17 (اصلاحی 10/06/1392)– اسناد و اوراق مالی و قراردادها و اسناد تعهدآور سازمان باید به امضای مدیرعامل یا نماینده مجاز وی و یکی از اعضای هیئت مدیره به انتخاب هیئت مدیره برسد. تمامی چک ها علاوه بر امضای مدیرعامل یا شخص مجاز از طرف وی به امضای ذی حساب سازمان یا نماینده وی نیز خواهد رسید.

ماده 18 (اصلاحی 10/06/1392)– مهم ترین وظایف بازرسان قانونی (حسابرس یا حسابرسان) به قرار زیر است:

1 – رسیدگی به صورت های مالی سازمان طبق استانداردهای حسابرسی و ارایه گزارش نتایج رسیدگی های انجام شده به مجمع عمومی و هیئت مدیره سازمان.

2 – تطبیق عملیات سازمان با قوانین و مقررات مربوط و اساسنامه سازمان و آیین نامه های اختصاصی آن و بودجه مصوب.

3 – سایر وظایف پیش بینی شده در قوانین و مقررات مربوط و مصوبات مجمع عمومی

تبصره 1 – اقدامات بازرس قانونی (حسابرس) د‏ر انجام وظایف خود نباید مانع د‏ر جریان کارهای عادی سازمان شود.

تبصره 2 – مجمع عمومی عاد‏ی در مواردی که بازرس قانونی (حسابرس) اصلی را بر اساس قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه ای حسابداران ذی صلاح به عنوان حسابدار رسمی ­ مصوب 1372 – انتخاب کرده باشد، می تواند بازرس علی البدل را نیز بر اساس همان قانون انتخاب کند تا چنانچه بازرس قانونی (حسابرس) اصلی قادر به انجام وظایف خود نبود، حسب تشخیص رئیس مجمع عمومی به وظایف خود عمل نماید.

فصل چهارم – سایر مقررات

ماده 19 (اصلاحی 10/06/1392)– سال مالی (دوره مالی) سازمان از ابتدای فروردین ماه هر سال هجری شمسی آغاز و در پایان اسفندماه ‏همان سال پایان می یابد، به استثنای اولین دوره مالی که شروع آن از تاریخ تشکیل سازمان می باشد.

ماده 20 (اصلاحی 10/06/1392)– انتقال یا مأموریت کارکنان رسمی، پیمانی دستگاه های اجرایی به سازمان با موافقت بالاترین مقام دستگاه اجرایی و مدیرعامل مجاز است.

ماده 21 (اصلاحی 10/06/1392)– آیین نامه های نظارتی، مالی، استخدامی و اداری با پیشنهاد معاونت های برنامه ریزی و نظارت راهبردی و توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور و با تأیید مجمع عمومی به تصویب هیئت وزیران می رسد.

‏این اساسنامه به موجب نامه های شماره 37993 /30 /89 مورخ 31 /1 /1389، شماره 38569 /30 /89 مورخ 22 /3 /1389 و شماره 39116 /30 /89 ‏مورخ 10 /5 /1389 شورای نگهبان به تأیید شورای یاد شده رسیده است.

معاون اول رئیس جمهور ـ محمدرضا رحیمی

اصلاح تبصره ماده (4) اساسنامه شرکت مادر تخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور
مصوب 1389,08,02با اصلاحات و الحاقات بعدی

هیئت وزیران در جلسه مورخ 2 /8 /1389 ‏بنا به پیشنهاد شماره 74199 /11 ‏مورخ 8 /6 /1389 ‏وزارت راه و ترابری و تأیید معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس‌جمهور و به استناد ماده (7) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1383 – ‏تصویب نمود:
در تبصره ماده (4‏) اساسنامه شرکت مادر تخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور موضوع تصویب‌ نامه شماره 12722 ‏/ت 30207 ‏هـ مورخ 6 /4 /1383 ‏و اصلاح بعدی آن موضوع تصویب نامه شماره 11888/ت32875هـ مورخ 11 /3 /1384 عبارت «ولی شرکت مجاز است به استناد ماده (83‏) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت – مصوب 1380 ‏- ، عملیات اجرایی قسمتی از پروژه‌ های هر یک از طرحهای تملک داراییهای سرمایه‌ ای را که اعتبار آن از منابع عمومی دولت تأمین می‌ شود برای اجرا به واحدهای استانی وزارت راه و ترابری واگذار و اعتبار مربوط را بر اساس دستورالعمل ماده (75‏) قانون محاسبات عمومی کشور ابلاغ نماید.» بعد از عبارت «نخواهد داشت» اضافه می‌ گردد.

این اصلاحیه به موجب نامه شماره 40551 /30 /89 ‏مورخ 22 /8 /1389 شورای نگهبان به تأیید شورای یادشده رسیده است.

معاون اول رییس‌جمهور ـ محمدرضا رحیمی